ΤΑ ΑΦΕΝΤΙΚΑ ΔΕΝ ΤΡΕΛΑΘΗΚΑΝ

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Πήγαινε κάτω

ΤΑ ΑΦΕΝΤΙΚΑ ΔΕΝ ΤΡΕΛΑΘΗΚΑΝ

Δημοσίευση  DimKaramitsas Την / Το 2/7/2008, 14:39

[size=18][b]ΤΑ ΑΦΕΝΤΙΚΑ ΔΕΝ ΤΡΕΛΑΘΗΚΑΝ



Τα αφεντικά δεν τρελάθηκαν, ούτε τους τσίμπησε κάποιο εισαγόμενο έντομο. Τα αφεντικά ξέρουν πολύ καλά τι κάνουν, καθώς έχουν σίγουρα καλύτερη πληροφόρηση για το ζοφερό μέλλον και αντίστοιχες προγνώσεις, που δεν ανακοινώνουν στους απλούς νεόδουλους πολίτες.

Δεν πρέπει να προκαλεί εντύπωση η συμπεριφορά και οι προτάσεις του ΣΕΒ για φορολόγηση των χρηματοπιστωτικών δικαιοπραξιών προκειμένου να χρηματοδοτηθεί το «ταμείο της φτώχειας», το σύγχρονο πτωχοκομείο. Να ενισχύσουν την καταναλωτική δυνατότητα των «πελατών» τους, επιδιώκουν οι ημέτεροι βιομήχανοι …, μια τάξη, (ομάδα στην πραγματικότητα) που έχει επανειλημμένα αποδείξει την κοινωνική της αναλγησία, για να μην αναφερθώ σε έτι χείριστα για αυτούς συμπεράσματα για το ποιόν και την λειτουργία τους στο κοινωνικό γίγνεσθαι. Δεν έγιναν ξαφνικά κοινωνικά ευαίσθητοι οι μερικές δεκάδες «βιομήχανοι και επιχειρηματίες», δεν κατελήφθησαν από κοινωνική αυτογνωσία, ούτε το θείον πνεύμα τους επιφοίτησε. Να διασώσουν και συντηρήσουν το κατεστημένο της κοινωνικής τους εξουσίας επιδιώκουν, για να μην υπάρξουν ανατροπές, δυναμικές ή μη..



Α. Πρώτα απ’ όλα, πρέπει να επισημάνω, ότι ο εδώ διάλογος πρωτοπόρησε για μία ακόμα φορά, θέτοντας πριν πολλούς μήνες την πρόταση για φορολόγηση των χρηματοπιστωτικών δικαιοπραξιών (για άλλους βέβαια σκοπούς από την ελεήμονα διάθεση των πλουσίων). Είναι ευνόητο ότι απαιτούμε ένα δίκαιο κράτος που θα εξασφαλίζει την κάλυψη των βιοτικών αναγκών κάθε ανθρώπου και όχι ελεημοσύνες που παραπέμπουν σε οχλοποίηση και καταρράκωση κάθε ανθρώπινης αξίας. «Γίνε φτωχός σε όλα να πάρεις την ελεημοσύνη μας», είναι το κοινωνικό πρόσταγμα των νεοφιλελεύθερων πολιτικών, γίνε σαν τον επαγγελματία «Ζητιάνο» του Ανδρέα Καρκαβίτσα, είναι η «συμβουλή» τους, γίνε εξαρτώμενο. Αυτό επιδιώκουν να μας καταντήσουν … .



Β. Μίαακόμα «νίκη» του διαλόγου, ήταν η πρόγνωση της κατάρρευσης της διεθνούς οικονομίας. Η πρόγνωση επιβεβαιώθηκε από τα συμπεράσματα της κορυφής του καπιταλισμού, του Δ.Ν.Τ. και του Ο.Ο.Σ.Α. και τα μέτρα παρεμβατισμού που προτείνουν, οι ίδιοι άνθρωποι και οι ίδιοι μωροφιλόσοφοι της οικονομίας που μας έλεγαν ότι η «ελευθερία της αγοράς» πάνω και πέρα από κράτη, πολιτείες και κοινωνίες θα φέρει την παγκόσμια ευδαιμονία !!!. Για προπαγανδιστές υπάλληλοι, ήταν άξιος ο μισθός τους, για έντιμους ανθρώπους δεν συζητώ, οι μισοί και πλέον θα έπρεπε να είχαν παραιτηθεί και αυτοκτονήσει, αναλογιζόμενοι πόσα εκατομμύρια ζωές και πόση δυστυχία στοίχισε και θα στοιχίσει στην ανθρωπότητα, ο άθλιος, βρώμικος μισθός τους.

Αλλά η εντιμότητα και η κοινωνική συνείδηση δεν είναι ίδιον της κάθε λογής λακκέδων !!! .

Η πρόγνωση η δική μας κάνει λόγο για κατάρρευση του συστήματος μέχρι το τέλος του 2010.



Γ. Είναι σαφές ότι το οικοδόμημα του νέο-φιλελευθερισμού που στηρίχθηκε στο δοκιμασμένα αποτυχημένο και αστείο ως έμπνευση μοντέλο – θεώρημα της ελευθερίας της αγοράς, ήτοι μιας αγοράς, από επιχειρηματίες που δεν ελέγχονται από κανένα, έχει αποτύχει τόσο στους θεωρητικούς, όσο και στους πραγματιστικούς στόχους που προπαγάνδισε και επιβλήθηκαν με πλύση εγκεφάλου στους λαούς του πλανήτη. Στην προηγούμενη εφαρμογή του, ως laissez faire – laissez passer, πήρε περίπου 60 χρόνια για να οδηγήσει στο κράχ του 1929, στη νέα του εφαρμογή στην εποχή που οι ταχύτητες είναι μεγαλύτερες μια εικοσαετία του είναι υπεραρκετή για να καταρρεύσει. Στην πραγματικότητα το ψευδοθεώρημα της αποκληθείσας από τους ίδιους ελεύθερης αγοράς και του ελεύθερου ανταγωνισμού (πάντα βρίσκουν εύηχα ονόματα που παραπέμπουν συνειρμικά τον άνθρωπο σε άλλα πράγματα) επιδιώκει την επέκταση της ομάδας των οικονομικά ισχυρών σε κάθε γωνιά του πλανήτη, την οικονομική διείσδυση παντού, την κατασίγαση κάθε αντίθετης πολιτικής (εμπειρικής ή θεωρητικής), την επιβολή κεντρικής κουλτούρας καταναλωτή κάθε είδους δικής τους παραγωγικής δραστηριότητας, την έλλειψη – εξάλειψη κάθε εξουσίας ή δυνατότητας των κοινωνιών και των πολιτειών να επέμβουν στην δραστηριότητά τους, την κατακυρίευση εντέλει του πλανήτη, από τους ίδιους και τα οικονομικά, εξουσιαστικά και κυριαρχικά τους συμφέροντα. Η μαύρη μπέρτα που έχει σκεπάσει ολόκληρο τον πλανήτη, στην τακτική της συνειρμικής εξάρτησης των ανθρώπων, χρησιμοποιεί όρους όπως παγκοσμιοποίηση, πρόοδος, ανάπτυξη κλπ. . Τα αποτελέσματα στον πλανήτη και στους κατοίκους του είναι φανερά και μόνο ειρωνική συχασιά και δυσοσμία πτωμαΐνης ανασύρουν στην σκέψη μου.



Δ. Μιλάμε για οικονομία της αγοράς, η έννοια όμως οικονομία αφορά απλούς μαθηματικούς υπολογισμούς κερδών. Θα πρέπει να στραφούμε στην πολιτική οικονομία για να κατανοήσουμε τις προτάσεις του κάθε ΣΕΒ και να δούμε τα αδιέξοδα και την απόλυτη ανοησία της πολιτικής οικονομίας του καπιταλισμού. Είναι σαφές ότι στην οικονομική θεωρία του σύγχρονου καπιταλισμού η έλλειψη ζήτησης καταστρέφει την δυνατότητα προσφοράς (παραγωγής). Αυτό θέλουν να αποφύγουν οι βιομήχανοι του ΣΕΒ, καθώς οι νεόδουλοι πελάτες τους δεν θα μπορούν να ενισχύσουν με την κατανάλωση, τις παραγωγικές – κερδοσκοπικές τους δραστηριότητες. Οι ανεγκέφαλοι του νέο-φιλελευθερισμού δεν αντιλαμβάνονται ούτε τα στοιχειώδη, ότι η έλλειψη ζήτησης καταρρακώνει την παραγωγή και κάνει τις χρηματιστηριακές αξίες απλές φούσκες χωρίς αντίκρισμα.

Βέβαια υπάρχουν δύο εξαιρέσεις, η μία είναι η δική μας πολιτική οικονομία της κοινωνίας και του κοινωνισμού και η άλλη είναι να το πράττουν σκόπιμα προκειμένου να προκαλέσουν την εξαθλίωση των ανθρώπων και την οχλοποίηση των πολιτών, ώστε να μην καθίστανται εμπόδιο στο σχέδιο της δημιουργίας νέων αυτοκρατοριών και την επιβολή κάθε είδους σχεδίου τους.



Ε. Σε δύο πράγματα παραπέμπει η συμπεριφορά τους, στην αδηφάγο ανοησία και στην επιβολή ενός νέου μεσαίωνα των αυτοκρατοριών. Και οι δύο είναι κατακριτέες ως εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, κολαζόμενα ανάλογα με τον βαθμό του δόλου, με την ίδια οικτρή για τους δράστες τιμωρία. Οι δράστες πρέπει να εμποδιστούν, το κατ’ εξακολούθηση και κατά συρροή παγκόσμιο έγκλημα πρέπει να πολεμηθεί, να νικηθεί και να καταρρεύσει.

Η εξαθλίωση, η οχλοποίηση, οι ελεημοσύνες, παραπέμπουν αυτόματα στην δημιουργία νέο-αυτοκρατοριών, όπου οι πολίτες θα είναι απλά εξαρτώμενα κάποιου ελεήμονα ευγενή. Η ίδια η αυτοκρατοριοποίηση της Ε.Ε. με την συνθήκη της Λισσαβόνας, συντείνει στην δημιουργία ενός νέου Καίσαρα. Οσο για συγκλητικούς, υπάρχουν χιλιάδες πρόθυμοι «οπαδοί» της ανύπαρκτης και υπό εσκεμμένη επιβολή – διδαχή «ευρωπαϊκής ιδέας», αλλά και των εν γένει θεωρημάτων του νέο-φιλελευθερισμού που κατατρώγει τους ανθρώπους, κατά την σειρά της ιεράρχησης – ανισότητας δυνατότητας εκμετάλλευσης που τους έχει θέσει, πρώτα οι φτωχότεροι, ανίκανοι να χρησιμοποιηθούν σαν γρανάζια στην μηχανή μας και οι υπόλοιποι έπονται. Το μισάνθρωπο σύστημα, έχει καταφέρει να επαναφέρει τον κοινωνικό φεουδαλισμό, τους τιτλούχους, τους επώνυμους σε μία κατάσταση αποδεκτής από τους πολλούς ιεράρχησης, φαραωνικής πυραμίδας, μένει να επαναφέρει και τους αυτοκράτορες … .



ΣΤ. Θα ήθελα να πιστέψω πως πρόκειται για ένα απλό λάθος της αδηφάγου ανοησίας των τρισάθλιων καπιταλιστών, μια ψυχολογική διαταραχή της σχιζοειδούς τους ματαιοδοξίας, όμως η κριτική θεώρηση της ανθρώπινης ιστορίας, η ίδια η διαλεκτική που αναπτύσσεται, δεν με αφήνει να ησυχάσω. Πως αλλιώς μπορεί να εκτιμηθεί η επιβολή της απολυταρχίας της αγοράς, ο νεοκαννιβαλισμός, η κομποστοποίηση των ανθρώπων και των ιδεολογιών (όλα στο ίδιο καζάνι), η σχετικοποίηση των δικαιωμάτων, οι αόρατοι εχθροί, οι ασύμμετρες απειλές, η παιδεία που προετοιμάζει νεόδουλους και χίλια μύρια άλλα ιδεολογήματα που προβάλλονται από τους εμπνευστές τους ή τα παπαγαλάκια – λακέδες τους (επαγγελματίες υπαλλήλους πολιτικούς και μη, εννοώ), σαν η μόνη ορθή λύση για τους ανθρώπους και τις κοινωνίες του πλανήτη.



Ζ. Οι αυτοκρατορίες συγκροτήθηκαν και στηρίχθηκαν στους περιφερειακούς πολέμους και ποτέ δεν συγκρούστηκαν μεταξύ τους κατά την συγκρότησή τους.Αν η πρόγνωση επαληθευτεί σύντομα θα έχουμε και άλλους περιφερειακούς πολέμους, για να συγκροτηθούν οι νέο-αυτοκρατορίες. Οι θεωρίες περί ζωτικών χώρων, περί υπεράσπισης των συμφερόντων, αλλά και της δημοκρατίας !!!, δίνουν και παίρνουν εδώ και χρόνια … οι αυτοκρατορίες δημιουργήθηκαν αφού κατέστρεψαν τις δημοκρατίες και στο όνομα αυτών !!!.

Το Ιράν έχει πάρει την σειρά του, αν και η ταύτισή του με τα συμφέροντα της Ρωσίας και της Κίνας θα κάνει το έργο δύσκολο. Αν κλείσουν τα στενά του Ορμούζ, έστω με μία υποτυπώδη σύγκρουση, το πετρέλαιο θα εκτιναχθεί στα 1.000 δολλάρια το βαρέλι, γεγονός που σημαίνει περαιτέρω οχλοποίηση των ανθρώπων, μαζοποίηση και εύκολο έλεγχο των πολιτών, όρος που δημιουργεί αυτοκρατορίες και αυτοκράτορες. Σκεφτείτε το, πριν το δείτε, αυτή ή κάποια άλλη περιφερειακή σύγκρουση που θα μας κάνει πιο φτωχούς και πιο εξαρτημένους.



Η. Κάποιοι προβάλουν ως σωτηρία, ψευτοπαρεμβατισμούς στηριζόμενους σε ένα νέο-κεϋνσιανισμό. Πρόκειται για τρυκς του κατεστημένου, όπως τα αποκαλώ, προκειμένου να διατηρηθεί το κοινωνικό status qvo, κυρίως να μην θιγεί η υπάρχουσα καθεστηκυία τάξη ή η μετάβαση στα νέα πολιτικά μοντέλλα του νέο-αυτοκρατορισμού να γίνει χωρίς να θίξει τα πρόσωπα που ελέγχουν σήμερα κάποια κομμάτια της εξουσίας κάθε είδους και περιεχομένου (είναι ιστορικό συμπέρασματα ότι τους αυτοκράτορες τους επιλέγουν και τους στηρίζουν οι φεουδάρχες και τους χρήζουν οι αρχιερείς) . Οι πολίτες – άνθρωποι του πλανήτη θα κληθούν και πάλι να πληρώσουν τις επιδιώξεις των κεφαλαιοκρατών, με συγκράτηση των μισθών, με πείνα και περισσότερη εργασία για τους νεόδουλους (είναι πιθανό σύντομα να εξεταστεί η επάνοδος μιας νέας μορφής πολιτικής δουλείας). Τα «κοινωνικά συμβόλαια» και οι συναινέσεις που ζητούνται σε αυτό αποσκοπούν. Όμως το πείραμα έχει την προβληματική του, δεν υπάρχει χρυσός ως παγκόσμια σταθερά για να αντικατασταθεί από το χρήμα. Το χρήμα δεν μπορεί να αποτελέσει σήμερα σταθερά, αλλά έχει «απορυθμιστεί» από την υπεραισιοδοξία των χρηματιστηρίων και τις κινήσεις των τραπεζών, για την υλοποίηση των οποίων δεν επαρκεί ούτε το διπλάσιο των παραγωγικών δυνατοτήτων του πλανήτη. Αυτό συμβαίνει όταν ένας επικουρικός παράγοντας μετατρέπεται σε κύριο και κυρίαρχο, σε λίγο καιρό τα «λεφτά» θα μπορούν να τεθούν εκεί που όλοι έχουμε κάποτε βωμόλοχα φωνάξει.

Αυτό συμβαίνει όταν ανόητοι, άπληστοι ματαιόδοξοι επιχειρηματίες και τα παπαγαλάκια τους αναγορεύονται σε ανέλεγκτους δυνάστες των κοινωνιών και των ανθρώπων. Η ανοησία κυριαρχεί πάνω σε όλα.

Η άνοδος των τιμών των πρωτογενών αγαθών δείχνει την αγωνία τους, μήπως και τα χρήματά τους έχουν την ανωτέρω κατάληξη ή την σπουδή τους να «τοποθετηθούν» επί των νέων αξιών που θα κριθούν αναγκαίες για την σωτηρία τους με την επινόηση ενός νέο-κεϋνσιανισμού. Την ίδια ώρα, η φρενίτιδά τους τείνει να ακυρώσει την απόπειρα πριν καν ξεκινήσει.



Θ. Και πάλι τίθεμαι μπροστά στο ερώτημα: σκοπιμότητα ή ανοησία; Δεν με ενδιαφέρει η απάντηση, με ενδιαφέρει ο δράστης και το αποτέλεσμα της δράσης του, η ποινή δεν αλλάζει και μόνο η ιστορία θα μπορέσει να αποδώσει ίσως κάποια ελαφρυντικά σε κάποιους. Για μένα, για εμάς θέλω να πιστεύω, με την λογική του κοινωνισμού και της δημοκρατίας, ούτε η μία, ούτε ή άλλη από τις πιο πάνω λύσεις μπορεί να είναι επαρκής. Εχουμε το θεωρητικό και πολιτικό οπλοστάσιο να ζητήσουμε και να επιδιώξουμε την ανατροπή κάθε φαυλότητας στην πατρίδα μας και στον πλανήτη. Εχουμε και κάποια γραπτά κείμενα (όπως το «ΠΑΣΟΚ του Ανθρώπου» και τα κείμενα που το συνοδεύουν) ως σημεία σύγχρονης αναφοράς και οικοδόμησης μιας άλλης πολιτικής, ακόμα και πολιτικής οικονομίας, που ακυρώνει κάθε σχέδιο και εγκαθιδρύει τις πολιτείες των ανθρώπων και των κοινωνιών. Η αξία του ανθρώπου και η αναγωγή της σε κυρίαρχο στοιχείο της πολιτικής δράσης και της πολιτειακής συγκρότησης. Το δίκαιο κράτος που έχει ως στόχο την ίση κάλυψη των βιοτικών αναγκών όλων των ανθρώπων. Η οικονομία της κοινωνίας που ξεπηδά από τις αρχές και τις πρακτικές του, συγκροτεί μια νέα πολιτική οικονομία, μια πολιτική οικονομία της κοινωνίας και των ανθρώπων. Το λαμπερό και απρόσβλητο όπλο μας: η πραγματική ανόθευτη Δημοκρατία, αποτελούν σημαντικές συνιστώσες για να αποκαθηλώσουμε τα φαντάσματα του καννιβαλιστικού καπιταλισμού και των νέο-αυτοκρατοριών. Ψυχή και ορμή για να σπείρουμε χρειάζεται, γιατί οι ιδέες μας, όπου πέφτουν φυτρώνουν και καρπίζουν, απαντώντας στις αγωνίες των συνανθρώπων μας. Το σύστημα αξιών και η πολιτική του πρακτική υπάρχει, είναι παρόν.

Το ίδιο το ΠΑΣΟΚ οφείλει να σεβαστεί την δυναμική που προκύπτει μέσα από τα σπλάχνα του, οφείλουν κάποιοι να αντιληφθούν ότι οι ιδέες μας είναι πιο μεγάλες και πιο καυτές και επίκαιρες από τα δέντρα και τα κούτσουρα. Αν δεν δείξουν την πρέπουσα υπευθυνότητα είναι βέβαιο ότι θα ξεπεραστούν από τις ίδιες τις κοινωνικές ανάγκες και τις απαντήσεις που δίνουμε στις κοινωνίες.



Από το http://dialogoskoinonia.wordpress.com/
[/b]

DimKaramitsas

Αριθμός μηνυμάτων : 95
Registration date : 17/01/2008

Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών http://dialogoskoinonia.wordpress.com/

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Επιστροφή στην κορυφή


 
Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτή
Δεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης