ΓΑΠ: δεν είναι τελικά το ζητούμενο το άρθρο 16

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Πήγαινε κάτω

ΓΑΠ: δεν είναι τελικά το ζητούμενο το άρθρο 16

Δημοσίευση  Επισκέπτ Την / Το 10/2/2008, 16:43

Οι Θέσεις ΓΑΠ για το Άρθρο 16 όπως διατυπώθηκαν χθες σε συνάντηση με στελέχη της Νεολαίας ΠΑΣΟΚ:

- «Είναι από τα θέματα που πράγματι μας έφεραν σε μια εσωτερική αντίθεση. Κατανοώ απόλυτα ότι, γύρω από το άρθρο 16 διαμορφώθηκε ένα κίνημα νεολαΐστικο μέσα στα
πανεπιστήμια και στα ΤΕΙ. Εξέφρασε ειλικρινά μια αγωνία για την δημόσια παιδεία, μια αγωνία για τη δωρεάν παιδεία, μια αγωνία για την ποιότητα της παιδείας, μια αγωνία για την υποβάθμιση του δημόσιου εκπαιδευτικού μας συστήματος από τη Νέα Δημοκρατία και πραγματικά, αυτά ήταν και είναι αιτήματα τα οποία το ΠΑΣΟΚ έχει βάλει στην προμετωπίδα του. Είναι βασικά αιτήματα.»

- «Αυτό για το οποίο μετανιώνω, δεν είναι για το άρθρο 16, γιατί είναι ομόφωνη η θέση του ΠΑΣΟΚ, είναι γιατί δεν κουβεντιάσαμε για το άρθρο 16 και τι εννοούμε με αυτό… Δεν μπορέσαμε να συζητήσουμε για αυτή την υπόθεση, αφήσαμε να γίνει κυρίαρχο θέμα το άρθρο 16 και όχι κυρίαρχο θέμα η δωρεάν παιδεία, το δημόσιο Πανεπιστήμιο, η αξιολόγηση των καθηγητών, κυρίαρχο θέμα η αλλαγή, η αυτονομία, η αυτοτέλεια των Πανεπιστημίων, κυρίαρχο θέμα οι πολλές αλλαγές που εμείς προτείνουμε στο εκπαιδευτικό σύστημα, κυρίαρχο θέμα το
5% του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος για τη δημόσια παιδεία.»

Και εισάγει ορισμένα ερωτήματα σε σχέση με το άρθρο 16:

- «Είμαστε η χώρα με την πιο αυστηρή συνταγματική απαγόρευση ιδιωτικών Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων… στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Κι όμως, είμαστε η χώρα με τα περισσότερα ιδιωτικά Ιδρύματα στην Ευρωπαϊκή Ένωση και από τα χειρότερα. Πρώτο συμπέρασμα. Το άρθρο 16 δεν είχε καμία σχέση και δεν λειτούργησε τουλάχιστον για την προστασία μας από την επέλαση των ιδιωτικών φορέων.»

- «Είμαστε από τις λίγες χώρες που υπάρχει συνταγματική κατοχύρωση για την δωρεάν παιδεία. Μάλιστα, η δωρεάν παιδεία είναι και μέσα στην παράδοσή μας. Είναι ο Γεώργιος Παπανδρέου που θέσπισε την δωρεάν παιδεία και στην τριτοβάθμια εκπαίδευση το 1964, και παρά ταύτα, παρά το Σύνταγμα, είμαστε ο λαός που πληρώνει από την τσέπη του τα περισσότερα χρήματα
για την εκπαίδευση στην Ευρωπαϊκή Ένωση… Είμαστε η χώρα με το πιο συγκεντρωτικό κρατικό σύστημα παιδείας που υπάρχει στην Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά όπως αξιολογούμαστε, από τα χειρότερα εκπαιδευτικά συστήματα από πλευράς ουσίας στην Ευρώπη και διεθνώς.»

- «Άρα, το άρθρο 16 δεν μας έχει προστατεύσει, ούτε είναι τελικά το ζητούμενο το άρθρο 16… Εμείς πρέπει να προσανατολίσουμε την συζήτηση εκεί που είναι το πραγματικό πρόβλημα. Στις ρυθμίσεις που απαιτούνται, ώστε να έχουμε πραγματικά δωρεάν παιδεία στη χώρα μας. Να κάνουμε τις μεταρρυθμίσεις, τις αλλαγές και τις ανατροπές ώστε να έχουμε πραγματικά ένα
Πανεπιστήμιο αξιόλογο, δημόσιο Πανεπιστήμιο που θα αξιολογείται θετικά διεθνώς. Να κάνουμε αλλαγές, ώστε να βάλουμε τάξη σ' αυτό το χάος των ΚΕΣ, που θα είναι ακόμα χειρότερο όσο περνάει ο χρόνος. Εμείς λέμε, αυτή είναι η θέση μας, να κλείσουν τα ΚΕΣ. Να κλείσουν όλα εφόσον δεν έχουν περάσει από την πιστοποίηση και από τον έλεγχο του κράτους.
Αυτό είναι δικαίωμα του κράτους, κι ας μην απεμπολούμε εμείς το δικαίωμα του κράτους να αξιολογεί, ακόμα και να κλείνει αυτά τα ιδρύματα.»

Όντως το ζητούμενο είναι ότι στο μείζον θέμα της Παιδείας η "αντιπαράθεση" περιστράφηκε γύρω από μια διάταξη του Συντάγματος (ακόμα δε περισσότερο που η πορεία συνταγματικής αναθεώρησης, εξόσων καταλαβαίνει κανείς, δεν αναφέρεται πλέον στο άρθρο 16) και πήρε τη μορφή μιας άνευ αντικειμένου αμφισβήτησης των προθέσεων του Κινήματος και δεν εστίασε στα πραγματικά προβλήματα της Παιδείας. Για μια ακόμα φορά μια "κρατικίστικη" αντίληψη των πραγμάτων οδήγησε σε εσφαλμένα αποτελέσματα και σε μια απουσία διαλόγου.

Επισκέπτ
Επισκέπτης


Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

arthro 16

Δημοσίευση  karamitsos Την / Το 21/2/2008, 20:22

Profanos kai to Arthro 16 den einai to kuriarxo zhthma sthn ekpaideytikh metarythmish. Kyriarxo einai h synolikh antilhpsh pou prepei na exoume sthn protash mas gia thn Paideia. H vasikh syzhthsh gia thn anwtath ekpaideysh prepei na vasizete stous pulwnes ths eggyhmenhs xrhmatodothshs, ths koinwnikhs logodosias kai ths aytoteleias twn Anwtatwn Idrymatwn. Milame gia axiologhsh, den diafwnei kaneis, alla me pia kritiria kai pious orous? Mia axiologhgh me vash tous orous ths oikonomias tha htan katastrofikh gia ta idrymata mas. H antagwnistikothta twn programmatwn spoudwn einai epishs ena zhthma lepto kai prepei na analuthei an o oros antagwnistikothta einai tairiastos oros gia akadhmaikes monades. To arthro 16 prepei na allaksei alla na allaksei sthn kateythinsh enisxyshs ths Dhmosias Paideias kai ths aytoteleias twn idrymatwn. Oso gia ton elegxo twn K.E.S. den xreiazete syntagmatikh anathewrsh gioa na ginei ayto, apla thesmiko plaisio gia thn leitourgeia (kati san ton Nomo Plaisio gia ta A.E.I.) to opoio tha thetei orous leitourgeias alla kai kritiria axiologhshs tous.

karamitsos

Αριθμός μηνυμάτων : 5
Registration date : 17/01/2008

Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Να πούμε τα πράγματα με τ' όνομά τους για την Παιδεία

Δημοσίευση  Gretsi Την / Το 21/2/2008, 21:02

Αυτό που πολύ κομψά λέγεται στο άρθρο με την τοποθέτηση του ΓΑΠ είναι ότι:
Είμαστε η τελευταία χώρα του υπαρκτού σοσιαλισμού στην Ευρώπη σε σχέση με την ανώτατη παιδεία.
Δεν υπάρχει χώρα στο σύνολο της Ευρώπης, που να απαγορεύεται γενικά και απόλυτα η ανώτατη ιδιωτική εκπαίδευση.
Δεν απαγορεύεται η λειτουργία ιδιωτικών δημοτικών ή ιδιωτικών λυκείων και γυμνασίων.
Δεν απαγορεύεται η λειτουργία ιδιωτικών επαγγελματικών σχολών.
Δεν απαγορεύεται η λειτουργία ιδιωτικών φροντιστηρίων οιασδήποτε βαθμίδας της εκπαίδευσης. Επιτρέπονται ιδιωτικά πανεπιστημιακά φροντιστήρια, αλλά όχι ιδιωτικά πανεπιστήμια.

Τα ιδεολογικά χαρακτηριστικά του μοντέλου μας παραπέμπουν στον υπαρκτό σοσιαλισμό, μήπως όμως βοήθησαν να αποκτήσουμε ανώτατη εκπαίδευση με ψηλά ποιοτικά στοιχεία;

Τι σημαίνει η αθρόα εισαγωγή κάθε χρόνο ελλήνων φοιτητών σε ιδιωτικά πανεπιστήμια του εξωτερικού;

Αν η πρόσβαση στη δωρεάν ανώτατη τριτοβάθμια εκπαίδευση, απαιτεί μιά προηγούμενη αφαίμαξη από την ακριβή και ευρύτατα διαδεδομένη παρα-παιδεία μήπως εξουδετερώνεται πλήρως το επιχείρημα των ίσων ευκαιριών στην εισαγωγή στα ΑΕΙ;

Καθόλου δεν εξάλειψε η δωρεάν ανώτατη εκπαίδευση τους ταξικούς φραγμούς στη μόρφωση, αύξησε όμως το κόστος να σπουδάσει κανείς σε κάποιο ιδιωτικό πανεπιστήμιο, αφού δίπλα στο δεδομένο κόστος για τα δίδακτρα προσέθεσε και το κόστος διαμονής και διαβίωσης στο εξωτερικό. Το κόστος αυτό βάζουμε στη μιά πλευρά της ζυγαριάς και αποδεχόμαστε το κόστος της παραπαιδείας για μιά θέση στα ΑΕΙ, αλλιώς ο καθένας θα αντιλαμβανόταν σαν παραλογισμό να καταφεύγουμε στην ακριβή παραπαιδεία για μια θέση στη δωρεάν παιδεία!

Αυτό πέρα από την οικονομική διάσταση συνεπάγεται ότι δίπλα στο λύκειο καθιερώνουμε τον -εντελώς ανισότιμο- ανταγωνιστή του, το φροντιστήριο, που θα μας δώσει αυτά που πρέπει για να περάσουμε στην επόμενη βαθμίδα, δηλαδή τα "ΣΟΣ" και μιά καλή μέθοδο να τα παπαγαλίσουμε.

Αν δεν δώσουμε απαντήσεις σ' όλα αυτά, γιατί ο κόσμος να πιστέψει ότι κάτι καλό σχεδιάζουμε για να αλλάξουμε τα κακώς κείμενα στην εκπαίδευση;

Gretsi

Αριθμός μηνυμάτων : 50
Registration date : 23/01/2008

Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών http://jgretsi.blogspot.com

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Να πούμε τα πράγματα με τ' όνομα τους για το μέλλον

Δημοσίευση  Mike Την / Το 26/2/2008, 22:41

Δεν μπορώ παρά να συμφωνήσω μετ' επιτάσεως με το προηγούμενο σχόλιο. Επικουρικά, θα ήθελα να προσθέσω πως το απαραίτητο όραμα για την παιδεία (όπως και για την υγεία και άλλους τομείς), οφείλει να διερευνά το μέλλον και να σχεδιάζει σε βάθος. Αυτό όμως έρχεται σε ευθεία αντίθεση με την πολιτική πρακτική όπου κάθε υπουργός παραμένει κατά μέσο όρο 1,5 χρόνο στο υπουργείο του και ο επόμενος αναιρεί τον(ους) προηγούμενο(ους). Πολλοί αντιπαραθέτουν την ανάγκη για εθνική στρατηγική. Αλλά πώς είναι δυνατόν να δομηθεί εθνική στρατηγική αν πρώτα τα επιμέρους κόμματα δεν διαμορφώσουν τέτοια;
Για να αντιληφθούμε το εύρος που μπορεί να έχει μια τέτοια αναζήτηση, θα αναφερθώ σε μια σύγχρονη άποψη (δεν σημαίνει πως είναι απαραίτητα ορθή): τον 21ο αιώνα, το ουσιωδέστερο διδακτικό μέσο είναι ο συνδυασμός υπολογιστής-διαδίκτυο. Πολυάριθμες μελέτες καταδεικνύουν πως τα παιδιά που παρεπιδημούν διαδικτυακά περιβάλλοντα, αναπτύσουν περισσότερο από άλλα, ικανότητες ανάλυσης πληροφοριών και ανταπόκρισης, παραγωγής γνώσης, συνεργατικής δράσης κοκ. Αλλά οι υπολογιστές απουσιάζουν από τα ακροδάκτυλα των μαθητών όπως άλλωστε και κάθε άλλη παρόμοια συσκευή που είναι ανεπιθύμητη στην τάξη (κινητά τηλέφωνα, ipods, pagers κτλ). Πολύ περισσότερο, οι δάσκαλοι υστερούν στον χειρισμό αυτών των μέσων από πολλούς μαθητές κι αυτό είναι μια πολύ σοβαρή οπισθέλκουσα, μεγαλύτερη από την έλλειψη εξοπλισμού. Χρειαζόμαστε, λοιπόν, στ'αλήθεια, το σχολείο; Μήπως ο 21ος αιώνας είναι μια 'μετα-σχολική' εποχή;
Αυτό, με τη σειρά του εγείρει τα ερωτήματα: τι είδους ικανότητες απαιτούνται από τους μελλοντικούς πολίτες; και πώς σταθμίζονται αυτές με τη σημερινή πραγματικότητα; (J Seely Brown and D Thomas, '“You play World of Warcraft? You’re hired!”Why multiplayer games may be the best kind of job training’, Wired, 14 Apr 2006.)
Η σχετική βιβλιογραφία είναι πλούσια. Από τον Negroponte (In today’s world most adults would do very badly as kids. There are many more complexities, ambiguities and differences . . . because we have an information access which reaches across the planet. . . . Kids can empower themselves and see new notions of work and play, society and self, teaching and learning – concepts which no longer have these crisp lines separating one from the other) μέχρι τον Sefton-Green (There seems to be a political consensus that the school cannot be the sole resource for educating a future society, but the answer to this problem seems to be that middle-class parents supplement state schooling in their information-rich homes – barely an equitable solution . . . and embracing this position merely serves (yet again) to discriminate in favour of the middle
class) ο προβληματισμός δείχνει να πηγαίνει πολύ πιό μακριά από τα δικά μας τετριμένα, που εκπέμπονται κιόλας με έναν ιδιαίτερα θολό και κάποτε πρόχειρο (πχ olpc) τρόπο.
Καταλήγω, πως το να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους για την παιδεία, δεν σημαίνει μόνο να παραδεχόμαστε τα λάθη του παρελθόντος και να ευθυγραμμιζόμαστε με την πραγματικότητα (στοιχείο ούτως ή άλλως απολύτως απαραίτητο για κάθε συνέχεια), αλλά και να ψηλαφούμε το μέλλον για να το διαμορφώσουμε. Διαφορετικά, θα διαμορφωθεί ερήμην μας.

Mike

Αριθμός μηνυμάτων : 15
Registration date : 14/01/2008

Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών http://okorinthios.blogspot.com

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Επιστροφή στην κορυφή


 
Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτή
Δεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης