Ρατσισμός από ανθρώπους που είναι οι ίδιοι θύματα ρατσισμού.

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Πήγαινε κάτω

Ρατσισμός από ανθρώπους που είναι οι ίδιοι θύματα ρατσισμού.

Δημοσίευση  Orestis Την / Το 10/2/2008, 04:29

Αντιγράφω ένα καταπληκτικό άρθρο από το ιστολόγιο http://nonc.wordpress.com/2006/10/30/pseudoarchilochos-divine-mary/
το οποίο ξεπερνά τα όρια του ρατσισμού ενάντια στους ομοφυλόφιλους και νομίζω ότι καταφέρνει να μιλήσει για όλες τις εκφάνσεις του ρατσισμού:




Σε μια από τις ωραιότερες σκηνές της ταινίας Mondo Trasho, η υπέροχη Divine δέχεται την επίσκεψη της Θεοτόκου σε ένα όραμα. Η Divine
αναφωνεί, με ένα απίστευτο μίγμα θλίψης και πουτανιάς στη φωνή της: “Oh Mary… teach me to be Divine…”

Θυμήθηκα αυτή τη σκηνή διαβάζοντας ένα πρόσφατο σχόλιο σε ένα παλιό μου ιστολόγημα στο οποίο προσπαθούσα να συνθέσω το εγκώμιο της ξεφωνημένης αδερφής. Ο σχολιαστής, που διάλεξε, φαντάζομαι και ελπίζω όχι τυχαία, το όνομα Αχιλλέας, ανησυχεί για την εικόνα που σχηματίζεται για τους γκέι, για τα λάθος πρότυπα ομοφυλόφιλων που προβάλλουν με τις επιλογές ζωής που έχουν κάνει οι λεγόμενες “κραγμένες αδελφές”, οι τραβεστί και οι τρανσέξουαλ, για την πιθανή γκετοποίηση που επιφέρει το γκαζοχώρι και οι εκδηλώσεις τύπου
gay pride. Ο Αχιλλέας ανησυχεί επίσης ότι με αυτούς τους τρόπους οι ομοφυλόφιλοι αποξενωνόμαστε από την υπόλοιπη κοινωνία και εκφράζει μάλλον μια αντιπάθεια προς τις τραβεστί και τις τρανσέξουαλ, και μία (εμφανιζόμενη ως αυτονόητη) σθεναρή αντίρρηση στην αποενοχοποίηση της πορνείας.


Ομολογώ ότι και εγώ ο ίδιος, όσο και αν το πολεμούσα, έτρεφα για κάποια χρόνια,ιδιαίτερα ως έφηβος, μεγάλη αντιπάθεια για τους θηλυπρεπείς ομοφυλόφιλους, τις τραβεστί και τις τρανς. Εισέπραττα την ύπαρξή τους ως προσωπική προδοσία, σκεφτόμενος, κάπως αριστοκρατικά, ότι αυτοί φταίνε που η “κοινωνία” δεν αποδέχεται τους ομοφυλόφιλους, πως αυτοί δημιουργούν την εντύπωση πως οι ομοφυλόφιλοι είμαστε πλάσματα αφύσικα, άρρωστα, γελοία, και ούτω καθεξής. Δεν συνειδητοποιούσα ούτε ότι επρόκειτο για έναν τρόπο ζωής και ύπαρξης ούτε ότι ότι η στάση μου απέναντί τους, το υποφώσκον αίτημα “να είστε σαν εμένα, όχι σαν τους εαυτούς σας” ήταν
βαθύτατα φασιστικό, ούτε ότι η αποστροφή που ένιωθα αν τύχαινε κάποιος από αυτούς και με πλησίαζε εκκινούσε από τον ίδιο ακριβώς περίτρομο ρατσισμό που κάποιοι (κατά τη γνώμη μου ακόμη και σήμερα πολλοί) ετεροφυλόφιλοι εκδηλώνουν απέναντι σε όλους τους ομοφυλόφιλους ανεξαιρέτως.


Έχω ξαναπεί, με άλλη αφορμή, πως για μένα η πεμπτουσία του φασισμού είναι η άρνηση της ελευθερίας - της ελευθερίας που η κόκκινη Ρόζα όρισε με τον εξής εξαιρετικό αφορισμό: Freiheit ist immer Freiheit der Andersdenkenden.

Παραφράζοντας, κρατώντας όμως πιστεύω εντελώς αυτούσια την πρόθεση, θα έλεγα ότι επίσης ελευθερία είναι πάντα η ελευθερία αυτού που υπάρχει, ζει, φέρεται διαφορετικά. Και από αυτή την άποψη δεν έχει σημασία αν η αδερφή που έχω απέναντί μου εγεννήθη έτσι, υποχρεώθηκε να είναι έτσι λόγω κοινωνικής καταγωγής, ή επέλεξε να είναι έτσι. Από αυτή την άποψη, δεν έχει σημασία, και δεν
με αφορά, ούτε το “αίτιον” της ομοφυλοφιλίας, ούτε το “αίτιον” της ετεροφυλοφιλίας, ούτε πώς και γιατί επιλέγει κανείς αυτόν ή εκείνο τον
τρόπο ζωής. Σημασία έχει να μπορέσω να καταλάβω πως δεν έχω δικαίωμα να μη σεβαστώ αυτόν που έχω απέναντί μου μόνο και μόνο επειδή διαφέρουμε.

Και είναι πιθανό ακριβώς αυτή η σχεδόν πάγκοινη έλλειψη σεβασμού προς κάποιες ομάδες ομοφυλόφιλων (όπως οι ξεφωνημένες αδερφές και οι τραβεστί) να τους αναγκάζει να περιχαρακωθούν ακόμη περισσότερο, ώστε να αυτοπροστατευθούν. Είναι πιθανό η γκετοποίηση για την οποία μιλά ο αγαπητός Αχιλλέας να οφείλεται, εν μεγάλω μέρει, σε ανθρώπους σαν αυτόν.


Φαίνεται ότι ήδη οι ένδοξοι ημών πρόγονοι, καίτοι απολάμβαναν στην πλειονότητά τους την ερωτική συντροφιά των ομοφύλων τους, επιδίδονταν σε κακολογίες εναντίον των κιναίδων. Πολλά λυρικά ποιήματα μάλιστα, και όχι μόνο του macho Αρχιλόχου, με
φέρνουν σε αμηχανία με την φοβερή τους φαρμακογλωσσιά εναντίον ομοφυλόφιλων. Σε κάποιες περιπτώσεις, φαίνεται ότι η στάση του
(ομοφυλόφιλου) ποιητή είναι παρόμοια με του αγαπητού Αχιλλέα: απορρίπτει συγκεκριμένες, συνήθως θηπυπρεπείς, εκφάνσεις της (ανδρικής) ομοφυλοφιλίας. Σε άλλες περιπτώσεις, είναι σαφές ότι ο ποιητής τα έχει βάλει με κάποιον που του έφαγε το γκόμενο, επιλέγει όμως, χαρακτηριστικά, να ψέξει τον αντίζηλο για την ομοφυλοφιλία του και όχι για την αποπλάνηση και υφαρπαγή του ερωμένου: απίστευτες έμμετρες βρισιές ξεστομίζονται, ενώ ο ψόγος σχετίζεται σχεδόν πάντα με τη θηλυπρέπεια.



Η θεωρία πως ο ομοφυλόφιλος είναι καταπιεσμένος και γιΆ αυτό ψάχνει να βρει κάποιον που να είναι πιο lumpen από τον ίδιο και να τον μετατρέψει σε αποδιοπομπαίο τράγο προφανώς δεν ισχύει. Ούτε οι αρχαίοι ημών πρόγονοι καταπίεζαν τις παιδεραστικές τους επιθυμίες ούτε κάποιοι σύγχρονοι straight-looking, straight-acting out and proud gay συνδικαλιστές που αποστρέφονται ή οικτίρουν τη θηλυπρέπεια και τους θηλυπρεπείς φαίνεται να αντιμετωπίζουν προβλήματα απόρριψης και καταπίεσης.



Φοβάμαι πως ο ρατσισμός αυτός πηγάζει μάλλον από μία πιο επικίνδυνη πηγή: ένα καθηλωμένο αίτημα ενσωμάτωσης στη μικροαστική ηθική.
Η μικροαστική ηθική είναι έτοιμη να ενσωματώσει τους ομοφυλόφιλους, τόσο στις πιο “πεφωτισμένες” εκφάνσεις της (π.χ. στο δημόσιο λόγο του πασόκ περί συμφώνων συμβίωσης), όσο και στις πιο hardcore εκδοχές της (π.χ. το γνωστό “ο κάθε άνθρωπος ας κάνει ό,τι θέλει στην ιδιωτική του ζωή”).

Η προκλητική αδερφή, όμως, και ακόμη περισσότερο η εργαζόμενη τραβεστί χαλάνε τη σούπα. Η βασική προϋπόθεση που σιωπηλά θέτει η μικροαστική ηθική για να καταδεχθεί να ενσωματώσει τους ομοφυλόφιλους είναι η συμμόρφωση, τουλάχιστον, στις υπόλοιπες αρχές της: διακριτικότητα, ευγένεια, καθωσπρεπισμός, και γενικότερα “ηθική στάση” “ανεξάρτητα” από το τί κάνει κανείς στο κρεβάτι του!

Ίσως υπάρχουν κάποιες, ελάχιστες, πιθανότητες να νομιμοποιηθεί, επιτέλους, ο γάμος των ομοφυλόφιλων και στην Ελλάδα σε λίγα χρόνια. Αμφιβάλλω όμως αν η προοδευτική μικροαστική ηθική θα αντέξει ποτέ τη νομιμοποίηση των ερωτικών υπηρεσιών που προσφέρουν οι τραβεστί στους παράδρομους της Συγγρού και στα στενά πέριξ του γκαζοχωρίου. Αντιθέτως, όπως πολλοί ομοφυλόφιλοι επισημαίνουν, η ίδια η ύπαρξη των ιεροδούλων τραβεστί και ο συγχρωτισμός του ομοφυλόφιλου κινήματος μαζί τους πιστεύεται ότι βλάπτει τον “αγώνα” για τα δικαιώματα των ομοφυλόφιλων.



Αλλά ο αγώνας αυτός, φίλοι μου, ή θα είναι αγώνας για τα δικαιώματα όλων των ομοφυλόφιλων, συμπεριλαμβανομένης της πουτάνας τραβεστί, ή δεν θα είναι αγώνας, θα είναι απλώς μία συντεχνιακή, ρατσιστική εμμονή να μας ενσωματώσει η μικροαστική ηθική με δεκτό τον όρο να γίνουμε σαν τα μούτρα της. Το gay κίνημα ή θα συμπεριλαμβάνει όλους τους ομοφυλόφιλους, (gay, straight-looking ή όχι, λεσβίες, τραβεστί, τρανσέξουαλ) ή θα είναι απλώς μία κλειστή λέσχη επίδοξων νομέων της εξουσίας.

Η βλάσφημη επίκληση της Divine προς την Παναγία στο Mondo Trasho δεν είναι, φυσικά, πολιτικά ορθή. Επίσης, η απεικόνιση των ομοφυλόφιλων κατΆ αυτόν τον τρόπο από τον φίλτατο John Waters δεν “βοηθάει” το gay κίνημα.

Αλλά τουλάχιστον η μούσα του John Waters δεν ενδιαφέρθηκε ποτέ να την εγκολπωθεί η κυρίαρχη ηθική. Και η ταφόπλακα γράφει και το αληθινό της όνομα: Divine.

Orestis

Αριθμός μηνυμάτων : 31
Registration date : 04/02/2008

Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: Ρατσισμός από ανθρώπους που είναι οι ίδιοι θύματα ρατσισμού.

Δημοσίευση  tractatus Την / Το 10/2/2008, 20:38

Πολύ ενδιαφέρον ο προβληματισμός σου Ορέστη. Οφείλω να πώ ότι, παρά το γεγονός ότι είχα επηρεαστεί κάπως απο straight-looking φίλους ως προς το τι ήθελαν να αποδείξουν οι θηλυπρεπείς(χωρίς, ωστόσο, να είμαι αρνητική εν τέλει) gay με επανέφερες στη βασική αξία: Αφήστε όλα τα λουλούδια να ανθίσουν. Χρειάστηκε, βέβαια, να υπερβάλλεις κάπου προς το τέλος ακριβώς για να αποδείξεις τι εννοείς αλλά καταλαβαίνω ότι στις τάξεις των straigth η κριτική γίνεται πάντα πολύ πιο 'καλοπροαίρετη' για όσους εκ των ομοφύλων, διαφέρουν απ' ότι γίνεται στους ομοφυλόφυλους. Πολύ καλό το κείμενό σου και ο προβληματισμός. Θα με ενδιέφερε βέβαια να ξέρω ποιά είναι τελικά τα όνειρα, αν μπορούσα να το πώ, των τραβεστί και όλων όσων gay ζούν απο τη πορνεία, για το μέλλον. Θέλουν να 'ξεφύγουν', θέλουν να αλλάξουν ακόμα και φύλο ή απλά τους αρέσει αυτό που κάνουν και θα παραμείνουν. Πραγματικά θα ήθελα να με διαφωτίσεις σε αυτά τα ζητήματα. Δυστυχώς, όσοι έχουν βρεί ένα modus vivedi απο τους gay δεν τα συζητούν αυτά.... No

tractatus

Αριθμός μηνυμάτων : 61
Registration date : 17/01/2008

Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: Ρατσισμός από ανθρώπους που είναι οι ίδιοι θύματα ρατσισμού.

Δημοσίευση  Orestis Την / Το 10/2/2008, 20:54

Επαναλαμβάνω ότι το κείμενο δεν είναι δικό μου.


Με ρωτάς κάτι παράξενο. Δεν μπορώ να ξέρω ποια είναι τα όνειρα του καθενός στη ζωή Smile

Αν κάποιοι/ες είναι αυχαριστημένοι με την πορνεία ως επάγγελμα, γιατί να πρέπει να αλλάξουν; Ο προβληματισμός μας δεν είναι αν θα έπρεπε να υπάρχει πορνεία ή όχι (νόμιμη πάντα). Αντιθέτως θα πρέπει να έρθουμε στη θέση της δύστυχης τρανσέξουαλ που θα αναγκαστεί να πουλήσει το κορμί της για να βρει χρήματα καθώς κανένας σήμερα στην Ελλάδα δε θα προσελάμβανε μία τρανσέξουαλ!

Orestis

Αριθμός μηνυμάτων : 31
Registration date : 04/02/2008

Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: Ρατσισμός από ανθρώπους που είναι οι ίδιοι θύματα ρατσισμού.

Δημοσίευση  tractatus Την / Το 10/2/2008, 22:49

Εχεις δίκιο. Το κείμενο πάντως είναι καλογραμμένο και μου άρεσε. Εύχομαι να αλλάξουν τα πράγματα αλλά ξέρεις οι πολλοί πρέπει να έχουν πάντα κάποιον διαφορετικό που συμφωνούν ότι είναι και προβληματικός...απλά για να αισθάνονται ότι είναι καλά εκείνοι confused

tractatus

Αριθμός μηνυμάτων : 61
Registration date : 17/01/2008

Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Επιστροφή στην κορυφή


 
Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτή
Δεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης