Κοινωνία ποιών Πολιτών?

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Πήγαινε κάτω

Κοινωνία ποιών Πολιτών?

Δημοσίευση  stefan Την / Το 6/2/2008, 13:15

Οδηγούν οι Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις σε αυτό που ονομάζουμε Κοινωνία των Πολιτών;

«Το κυρίαρχο δυτικό μοντέλο της κοινωνίας των πολιτών μοιάζει να οδηγεί λιγότερο στην κοινωνική συνοχή και την οικονομική επιτυχία από ότι κάποια εντελώς αντίθετα μοντέλα κοινωνικής τάξης όπως αυτά της Ανατολικής Ασίας. Ίσως το πλέον άξιο απορίας είναι γιατί τόσοι άνθρωποι στη σύγχρονη Δύση έχουν πίστη σε αυτό το μοντέλο και το κηρύττουν σε άλλους, τη στιγμή που αποτελεί μόνο μερικό και μάλιστα απατηλό οδηγό για την οργάνωση των δικών τους κοινωνιών.»

Στις οργανωμένες προσπάθειες για κοινωνική αλλαγή μπορούμε να διακρίνουμε δυο κύριες σχολές: η μια υποστηρίζει ότι ο μόνος τρόπος για επίτευξη ουσιαστικής κοινωνικής αλλαγής είναι η κατάκτηση της εξουσίας από το λαό, από την ιντελιγκέντσια, από τους πραγματικούς πατριώτες, από τους πεφωτισμένους... (υπογραμμίστε ή συμπληρώστε κατά βούλησιν). Στη σχολή αυτή ανήκουν προφανώς κάθε είδους πολιτικά σχήματα που προβάλλουν απόψεις και θέσεις για το σύνολο της κοινωνικής οργάνωσης και δραστηριότητας: προτείνουν ολοκληρωμένα κοινωνικά μοντέλα και ζητούν τα ηνία της διαχείρισης για να τα υλοποιήσουν.

Στον αντίποδα βρίσκονται φορείς πολιτών που καταπιάνονται με συγκεκριμένα προβλήματα χωρίς να επιζητούν την ανάληψη της εξουσίας. Παρότι συχνά συσπειρώνουν μεγάλο μερίδιο της κοινής γνώμης, η συσπείρωση και η υποστήριξη αυτή αφορά συγκεκριμένα ζητήματα (issues) και δεν μπορεί να μεταφραστεί σε ευρύτερη πολιτική δύναμη. (Έτσι, για παράδειγμα, η μαζική υποστήριξη των Ελλήνων Γιατρών Χωρίς Σύνορα, πόρω απέχει από την εξασφάλιση της εκλογής του ιδρυτή τους στο βουλευτικό αξίωμα.)

Χωρίς αυτό να περιγράφει πλήρως το σύγχρονο Μη Κυβερνητικό τοπίο (είναι, για παράδειγμα, τα Think Tanks των πολιτικών κομμάτων Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις?) αποτελεί ένα καλό σημείο εκκίνησης. Ούτως ή άλλως, η συνεπής χρήση του όρου «Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις» (ΜΚΟ) ως προσδιοριστικού είναι a priori καταδικασμένη, καθώς πρόκειται για έναν αρνητικό ορισμό: στηρίζεται στην άρνηση της κρατικής ιδιότητας. Ακόμη και αν, χωρίς να αυθαιρετούμε ιδιαίτερα, συμπεριλάβουμε και το «μη κερδοσκοπικό» στοιχείο στα χαρακτηριστικά των ΜΚΟ -διαφοροποιώντας τις έτσι από το χώρο της επιχειρηματικής δραστηριότητας- ο ορισμός παραμένει αρνητικός, με όλες τις αδυναμίες που αυτό συνεπάγεται. (Μπορούμε να προσδιορίσουμε ένα ζώο ως «Μη Σκύλο»; )

Επιπλέον, καθώς η συρρίκνωση της ευθύνης -όχι όμως της παρέμβασης- του κράτους αποτελεί αναμφισβήτητη διεθνή τάση, είναι φυσικό ο Μη Κυβερνητικός χώρος να διογκώνεται ανάλογα. Μπορεί να είναι, για παράδειγμα, Μη Κυβερνητικός ο χώρος του πολιτισμού; Αν πάρουμε για παράδειγμα τη Βρετανία, πρώτη διδάξασα στην Ευρώπη στο θέμα της κρατικής αξιοποίησης των ΜΚΟ, η απάντηση είναι καταφατική: το θέατρο The Globe, όπου πρωτοπαίχτηκαν τα έργα του Σαίξπηρ είναι μια ΜΚΟ. Γιατί όχι και η Επίδαυρος;

Ανεξάρτητα από το αντικείμενό τους, οι ΜΚΟ διακρίνονται για την εντυπωσιακή τους ποικιλομορφία σε όλα τα επίπεδα: ως προς το νομικό τους πρόσωπο, την εσωτερική τους οργάνωση, το κοινό τους, τα μέσα που επιλέγουν για να πλαισιώσουν τη δράση τους. Η ποικιλομορφία αυτή είναι βεβαίως φυσικό επακόλουθο της ιστορίας των οργανώσεων: άλλες ξεκίνησαν ως ομάδες από παιδιά των λουλουδιών, άλλες ως τρόπος βελτίωσης μιας επιχειρηματικής εικόνας και άλλες ως πρωτοβουλίες βασιλέων. Δεν μπορεί να περιμένει κανείς να έχουν την ίδια προσέγγιση η Greenpeace, το WWF και η Βασιλική Εταιρεία για την Προστασία των Πτηνών.

Μπορεί όμως το παραπάνω τοπίο να χαρακτηριστεί «Κοινωνία Πολιτών»; Μπορεί ένα συνοθύλευμα από φορείς ανεξάρτητους μεταξύ τους, απαρτιζόμενους από ανθρώπους με ποικίλες ιδεολογίες, με μια απειρία διαφορετικών οργανωτικών προσεγγίσεων να εξασφαλίσει μια ολοκληρωμένη «κάλυψη» των πολιτών από όλα τα μέτωπα;

Η ποικιλομορφία είναι ακριβώς η δύναμη των ΜΚΟ. Εκεί που τα εργαλεία της μιας δεν αρκούν, μια άλλη μπορεί να συνεχίσει. Η δυναμική αυτού του μοντέλου φάνηκε με τον καλύτερο τρόπο στην υπόθεση Brent Spar. Η εναντίωση στη Shell για την απόρριψη μιας εξέδρας πετρελαίου στη Βόρεια Θάλασσα ξεκίνησε από την Greenpeace, μια ακτιβιστική οργάνωση, όμως σύντομα ένωσε έναν ασύλληπτο αριθμό φορέων. Η αποτελεσματικότητα των μηχανισμών κινητοποίησης πολιτών στη Γερμανία οφείλει πολλά ακόμη και σε πολιτικά σχήματα, όπως αυτό το Πρασίνων, που μένοντας εκτός κοινοβουλίου για πολλά χρόνια επένδυσε στην τοπική δράση και την αυτοοργάνωση των πολιτών.
Όμως, ακόμη και στις σπάνιες τέτοιες περιπτώσεις σύμπλευσης, το σύνολο των ΜΚΟ σίγουρα δεν μπορεί να εξασφαλίσει τίποτα. Οι τρύπες είναι πολύ περισσότερες από τις περιοχές αλληλεπικάλυψης. Ο Μη Κυβερνητικός χώρος δεν είναι τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο από ένα Σύνολο - δεν είναι ένα Όλον.

Tο φαινόμενο που παρατηρείται αυτή τη στιγμή στο Μη Κυβερνητικό Οικοσύστημα της χώρας μας είναι ότι η ποικιλότητα μειώνεται τάχιστα, καθώς όλο και περισσότερες ΜΚΟ σπεύδουν να αλλάξουν το καταστατικό τους, προκειμένου να ενταχθούν στο κρατικό πλαίσιο χρηματοδότησης. Όσο για τις υπάρχουσες οργανώσεις που δεν δέχονται -ή δεν μπορούν- να μεταλλαχθούν με τη μέθοδο του Προκρούστη ώστε να χωρέσουν στα προκαθορισμένα καλούπια, αυτές θα μένουν όλο και πιο πολύ εκτός παιχνιδιού. Παράλληλα, νέες οργανώσεις εμφανίζονται εκ του μηδενός, με μοναδικό εχέγγυο βιωσιμότητας τις γνωριμίες τους.

Παλαιότερα η έννοια της οργάνωσης-σφραγίδα είχε γεννήσει την περίφημη ρήση ότι «αν στο δρόμο φωνάξεις 'Πρόεδρε' θα γυρίσουν οι μισοί περαστικοί». Σήμερα δυστυχώς μας είναι πολύ δύσκολο να αστειευτούμε: ο περιοριστικός ορισμός των ΜΚΟ που εμπεριέχει η σχετική νομοθεσία οδηγεί στη διαστρέβλωση του ελληνικού Μη Κυβερνητικού τοπίου με ανυπολόγιστες συνέπειες. Ο λόγος είναι ότι πέρα από νέα πλαίσια χρηματοδότησης ανοίγουν και νέα πλαίσια εκπροσώπησης.

Σήμερα οι πρωτοβουλίες και οι εκπρόσωποι της κοινωνίας των πολιτών διαδραματίζουν καίριο ρόλο σε όλο και περισσότερες δημόσιες συζητήσεις που επηρεάζουν την αγορά και την πολιτική, σε θέματα όπως η αειφόρος ανάπτυξη, η ειρήνη, τα δικαιώματα των μειονοτήτων και οι κίνδυνοι της τεχνολογίας, για να αναφέρουμε μόλις μερικά. Αν η πολιτική επιρροή μετριέται μεταξύ άλλων με την αναγνώριση που έχουν αυτές οι ομάδες της κοινωνίας των πολιτών από επίσημους πολιτικούς φορείς εντός εθνικών κρατών και υπερεθνικών οργανισμών, όπως είναι τα Ηνωμένα Έθνη, τότε είναι δυνατόν να μιλήσουμε για την αύξουσα δυνητική εξουσία της παγκόσμιας κοινωνίας των πολιτών.

Όμως, αν το τοπίο διαστρεβλώνεται, τότε η διπλωματία των πολιτών ανάγεται σε διπλωματία των εκλεκτών με τρόπους οι οποίοι αρμόζουν μάλλον σε ολιγαρχικά πολιτεύματα. Η εκπροσώπηση στα διεθνή fora κάθε άλλο παρά προάγει τη δημοκρατία. "Στους αγρίους δεν πρέπει να ρωτά κανείς ποιος είναι ο αρχηγός σας, αλλά μάλλον, ποιος από σας μιλά; Κύριος των λέξεων: έτσι ονομάζουν τον αρχηγό τους πολλές ομάδες." (Pierre Clastres)

Σύμφωνα με την Janine Wedel «Υπό το καθεστώς του κομουνισμού, τα έθνη της Ανατολικής Ευρώπης ποτέ δεν είχαν μια 'κοινωνία πολιτών'. 'Κοινωνία πολιτών' υπάρχει όταν άτομα και ομάδες έχουν την ελευθερία να σχηματίζουν οργανώσεις που λειτουργούν ανεξάρτητα από το κράτος, και που μπορούν να μεσολαβούν μεταξύ των πολιτών και του κράτους.»

Ακριβώς εδώ βρίσκεται το πρόβλημα: η ανεξαρτησία στη λειτουργία των ΜΚΟ δεν απειλείται μόνο από απαγορεύσεις, αλλά και από το κρατικό σφιχταγκαλιάσμα. Πόσο μάλλον, όταν πολιτική το κράτους δεν αποτελεί μόνο η επιλεκτική χρηματοδότηση, αλλά και η μείωση των επιλογών των ΜΚΟ. Χαρακτηριστικό είναι το γεγονός ότι ενώ ανοίγουν οι κρουνοί της κρατικής / διακρατικής χρηματοδότησης των ΜΚΟ, οι ιδιωτικές δωρεές και χορηγίες φορολογούνται! Τι είναι αυτό αν όχι μια πολιτική μονοδιάστατης ανάπτυξης και εξάρτησης;

Άλλωστε το κράτος, παρ' όλο το φιλελευθερισμό του, δεν παύει να παραμένει ο απόμακρος κύριος της νόμιμης βίας. Η εφαρμογή δυο μέτρων και δυο σταθμών είναι απόλυτα συμβατή με τη λογική του.
Όσο πεφωτισμένες λοιπόν και αν είναι οι πολιτικές ηγεσίες μας, δεν παύουν να εξυπηρετούν τη μονοδιάστατη κρατική λογική. Το ερώτημα είναι ποια είναι η θέση των ίδιων των ΜΚΟ σε όλα αυτά. Τελικά, οι συζητήσεις για την κοινωνία των πολιτών μας οδηγούν σε μια νέα κατανόηση της συνεισφοράς του ηθικού, του κοινωνικού και του πολιτικού στην οργάνωση όλων των ανθρώπινων κοινοτήτων.

Αποσπάσματα απο ένα παλιό κείμενο του Αλέξανδρου Δεληγιάννη , Συμβούλου σε οργανωτικά θέματα ΜΚΟ

stefan

Αριθμός μηνυμάτων : 43
Ηλικία : 54
Location : Nafplion
Registration date : 14/01/2008

Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών http://thelonapo.blogspot.com

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Η αγεφύρωτη σχέση ΠΑΣΟΚ και ΜΚΟ - 1

Δημοσίευση  Επισκέπτ Την / Το 8/2/2008, 18:47

Oι Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις, ένα σημαντικό κομμάτι της κοινωνίας των πολιτών, απευθύνεται σε ότι καλύτερο έχει μέσα του ο συνάνθρωπός μας, ο πολίτης: τις αξίες, την ανθρωπιά, την αλληλεγγύη, τη διάθεση προσφοράς, την ανάγκη επικοινωνίας, τη συλλογικότητα, το σεβασμό, την εμπιστοσύνη στον συμπολίτη μας. Τελικά την αξιοπρέπεια του πολίτη, του συνανθρώπου, την αναγνώρισή του ως ενεργό, πολύτιμο μέλος της κοινής μας πορείας.

Σε μια αρχική φάση το σχέδιο της συμμετοχικής δημοκρατίας κρίθηκε ότι δεν μπορούδε να προέλθει μόνο από το ΠΑΣΟΚ, αλλά να αποτελέσει κοινή επιδίωξη και κοινό σχέδιο διαβούλευσης, σχέδιο σε όλα τα επίπεδα. τα μέλη των Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων , για να χαραχθούν μαζί οι πολιτικές για ένα νέο σύστημα συμμετοχικής διακυβέρνησης.

Ένα νέο σύστημα που θα αναπτύξει τον τρίτο τομέα, τον τομέα της κοινωνίας των πολιτών, ώστε πολλές υπηρεσίες, πολλές δράσεις, θα είναι δράσεις υπό τον έλεγχο των ίδιων των πολιτών, της πρωτοβουλίας των ίδιων των πολιτών. Θεωρητικά αυτό το σχήμα θα βοηθούσε να σπάσουν νοοτροπίες κι αντιλήψεις αυταρχικές και πελατειακές.

Η στοχοθεσία του ΠΑΣΟΚ ήταν ότι τίθεται ως κύρια προτεραιότητα η περαιτέρω διεύρυνση της συμμετοχής, με τη δημιουργία μιας ισχυρής και αυτόνομης απ’ το κράτος κοινωνίας των πολιτών, που περιλαμβάνει τα εξής: Μη κυβερνητικές οργανώσεις και πολίτες, οργανισμούς και τοπικές κοινωνίες, θεσμούς κοινωνικής οικονομίας και φορείς αντιπροσώπευσης συμφερόντων (οι μαζικοί φορείς όπως λέγονται), κινήματα και εθελοντικοί φορείς, δίκτυα και πρωτοβουλίες εταιρικής κοινωνικής ευθύνης. Όλοι αυτοί θα είχαν υποστηριχθεί, ώστε να συγκροτήσουν ένα πλέγμα αυτόνομων, ανεξάρτητων και αποτελεσματικών θεσμών στον ήδη διευρυμένο δημόσιο χώρο μεταξύ κράτους και ιδιωτικής σφαίρας. Το πλέγμα αυτό θα συγκροτεί την κοινωνία των πολιτών.

Στη πορεία όμως αυτός ο σχεδιασμός, αυτή η στοχοθεσία, έχασαν τη πνοή τους. Προφανώς το ΠΑΣΟκ δεν μπόρεσε, ως Κίνημα, ως Κόμμα εξουσίας, να αυτοπροσδιοριστεί σε σχέση με τη Κοινωνία των Πολιτών. Δεν μπόρεσε να κτίσει τις αναγκαίες εκείνες γέφυρες επικοινωνίας και διάδρασης, με αποτέλεσμα σήμερα το Κυβερνητικό Πρόγραμμα που είχε διαμορφωθεί για τις εκλογές του 2007 να μην αναφέρεται σε αυτά τα θέματα. Τα θέματα αυτά πρέπει όμως να τεθούν στο επικείμενο Συνέδριο…

Σαφώς ο χώρος των μη κυβερνητικών οργανώσεων αποτελεί πρόκληση για όλα τα κόμματα. Και χρειάζονται νέα πεδία αντιπαράθεσης, αλλά και σύνθεσης, για να μπορεί η κοινωνία στο σύνολό της να πάει μπροστά. Κάθε πολίτης ξεχωριστά να δίνει τη μάχη και να έχει την ευκαιρία να τη δίνει όπως πιστεύει. Χρειάζονται και νέοι τρόπους έκφρασης ή χρειάζεται να αξιοποιηθούν και οι νέοι δίαυλοι έκφρασης, όπως του Διαδικτύου, αλλά και άλλοι, για να εμπεδώνεται η συμβολή των πολιτών στις εξελίξεις και στις καινοτόμες ιδέες.

Με μια ισχυρή κοινωνία των πολιτών, με μια τέτοια κοινωνία η εξουσία δεν ελέγχεται από τον πολίτη κάθε τέσσερα χρόνια, αλλά ελέγχεται κάθε μέρα. Με την κοινωνία των πολιτών, με τη συμμετοχή του πολίτη, η εξουσία ελέγχεται για κάθε θέμα. Εκφράζονται απόψεις που μέχρι σήμερα θα χάνονταν. Νέες φωνές ακούγονται και αδύναμες φωνές. Περιθωριοποιημένες φωνές βρίσκουν τη δική τους βάση, τη δική τους έκφραση, τη δική τους δύναμη. Μια ισχυρή δημοκρατική κοινωνία πολιτών γίνεται και χώρος ελέγχου της Πολιτείας και θα συμβάλει καθοριστικά στη λογοδοσία, την κοινωνική λογοδοσία, την διαφάνεια, την ενημέρωση, την επιμόρφωση, τη διαπαιδαγώγηση, την ανάδειξη δυνάμεων, την αυτοπεποίθηση του πολίτη, την δημιουργία μιας κοινωνίας αξιών.

Η συνευθύνη κράτους και κοινωνίας των πολιτών, είναι πλέον μονόδρομος, γιατί αυτή η συνευθύνη θα οδηγήσει πράγματι σε μια κοινωνία αξιών, σε μια δίκαιη κοινωνία. Γιατί μια κοινωνία δεν είναι πραγματικά δίκαιη αν σε αυτήν δεν συμβάλουν δυναμικά και ουσιαστικά οι πολίτες. Αλλά και μια κοινωνία χωρίς αξίες, χωρίς αρχές και δημοκρατικό πλαίσιο, αλλά και δημοκρατικές πρακτικές, δεν εμπνέει, δεν δημιουργεί νέα κύτταρα σκέψης, δεν δημιουργεί κίνητρα για συμμετοχή, δημιουργεί κίνητρα μόνο για συνδιαλλαγή.


Έχει επεξεργασθεί από τον/την στις 8/2/2008, 18:49, 1 φορά

Επισκέπτ
Επισκέπτης


Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Η αγεφύρωτη σχέση ΠΑΣΟΚ και ΜΚΟ - 2

Δημοσίευση  Επισκέπτ Την / Το 8/2/2008, 18:48

Κάκιστο παράδειγμα της αδυναμίας του ΠΑΣΟΚ να κτίσει μια διαδραστική σχέση και μια γέφυρα επικοινωνίας με την Κοινωνία των Πολιτών είναι ο φορέας «Κάθε Μέρα Πολίτης». Μια απόπειρα στην αφετηρία της σε λάθος βάση. Καταρχήν το ΚΜΠ τελεί υπό τη στέγη του ΠΑΣΟΚ και χρηματοδοτείται από αυτό, άρα με κανένα τρόπο δεν συνιστά μια Μη Κυβερνητική Οργάνωση και είναι προφανές ότι η έλλειμμα λειτουργίας του πηγάζει από μια αδυναμία αυτοπροσδιορισμού και στόχων. Το ΠΑΣΟΚ, αν θέλει να προσεγγίσει τη Κοινωνία των Πολιτών, πρέπει να διδαχθεί από τα λάθη του, λειτουργικά και οργανωτικά, στοχοθεσίας και προσδιορισμού και στο Συνέδριο να αναζητήσει λύσεις, παραδειγματισμένο από την αποτυχία του ΚΜΠ, που θα γεφυροποιήσουν το χάσμα με τη Κοινωνία των Πολιτών και τις ΜΚΟ ειδικότερα…

Σύμφωνα με το Άρθρο 48 του Καταστατικού του ΠΑΣΟΚ το Κάθε Μέρα Πολίτης: 1. Με τον φορέα Κάθε Μέρα Πολίτης το Κίνημα διευρύνει το διάλογο με τους ενεργούς πολίτες και τοπικούς και κοινωνικούς φορείς, ενισχύει τη συμμετοχή σε πολιτικές και κοινωνικές πρωτοβουλίες και τον εθελοντισμό και προωθεί τη συνεργασία με την Κοινωνία των Πολιτών και 2. Το Κάθε Μέρα Πολίτης αναπτύσσει τη δράση του σε συνεργασία με τα κεντρικά όργανα, τις Δημοτικές και Περιφερειακές Οργανώσεις του Κινήματος. Υποβάλει κάθε έτος τον ετήσιο απολογισμό του στο Εθνικό Συμβούλιο.

Πως όμως αναπροσδιορίζεται ο φορέας Κάθε Μέρα Πολίτης: «Είναι μια πρωτοβουλία ανανεωτική, μια πρωτοβουλία μας που ξεκινά από τη σκέψη πως η Ελλάδα έχει κάνει πολλά βήματα προόδου τα τελευταία χρόνια… Μία από τις δράσεις που προωθούμε για την ενίσχυση της συμμετοχής του πολίτη είναι η δημιουργία ομάδων διαλόγου, που καταλήγουν σε καινοτόμα, ριζοσπαστικά και εφαρμόσιμα συμπεράσματα. Σε αυτή τη προσπάθεια μας αναζητούμε τη συμμετοχή όλων των πολιτών, που πιστεύουν ότι μπορούν να προσφέρουν, να αγωνιστούν και να πετύχουν αλλαγές και ανατροπές. Θέλουμε να δημιουργήσουμε μια Ελλάδα που δεν αλλάζει με κομματικές «διαταγές», αλλά με ευρύτερες συνθέσεις και συναινέσεις. Θέλουμε να δημιουργήσουμε μια Ελλάδα, που αγκαλιάζει την διαφορετική άποψη και τις νέες προσεγγίσεις και δεν εγκλωβίζεται σε στερεότυπα και δογματισμούς. Μια Ελλάδα που αλλάζει με γρήγορους ρυθμούς και τολμά νέους δρόμους πρωτοπορίας και δημιουργίας σε όλους τους τομείς. Κι αυτό δεν μπορεί να γίνει χωρίς τη δική σας φωνή, χωρίς τις δικές σας ιδέες, χωρίς τη δική σας δράση… Το «Κάθε μέρα Πολίτης» είναι ο πολίτης που καθημερινά συμμετέχει ενεργά στη διαμόρφωση του καινούριου. Με τη συμμετοχή σας ο στοχασμός και η ελπίδα για το νέο γίνεται αγώνας, γίνεται δράση, γίνεται πράξη. Αυτή η καινοτομία ανοίγει νέες δυνατότητες στον πολίτη της χώρας να συνεισφέρει καθοριστικά, να μην δεσμεύεται από κλασικές οργανωτικές, ή γραφειοκρατικές διαδικασίες. Το Δίκτυο αυτό δεν αποτελεί ένα κλειστό σύστημα, αλλά μια ανοικτή διαδικασία. Δηλαδή θα είναι ανοικτή για τη συμμετοχή κάθε ενδιαφερόμενου πολίτη. Η εθελοντική προσφορά στο «Κάθε Μέρα Πολίτης» θα αφορά στο διάλογο με την κοινωνία στη νέα εποχή, στην ανάληψη δράσεων συμμετοχής και πρωτίστως αλληλεγγύης στην εξεύρεση λύσεων για τα προβλήματα της ακθημερινότητας που μας ταλανίζουν. Στην κοινή προσπάθειά μας επίσης θα βοηθήσει αυτή η ανοικτή διαδικασία διαλόγου και δράσης με τις Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις και τα κοινωνικά κινήματα, όπως και με παγκόσμια κινήματα και κέντρα προβληματισμού οργανωμένων ρευμάτων σκέψη».

Στη θεωρία, που δεν βρήκε εφαρμογή στη πράξη, «το Κάθε Μέρα Πολίτης είναι ο πολίτης που καθημερινά συμμετέχει ενεργά στη διαμόρφωση του καινούριου, στη γειτονιά του, στην πόλη του στο χωριό του, για τα μεγάλα και τα μικρά θέματα που καθορίζουν την καθημερινή ζωή του και επιζητούν λύσεις και αλλαγή. Οι βασικές αρχές του Κάθε Μέρα Πολίτης είναι η ελεύθερη διακίνηση ιδεών, ο διάλογος εφ’ όλης της ύλης και η ενεργή συμμετοχή του πολίτη στα κοινά. Βασικός στόχος του Κάθε Μέρα Πολίτης είναι η διάδοση, κατανόηση και ανάπτυξη της ιδέας της συμμετοχικής δημοκρατίας, μέσα από την κινητοποίηση των πολιτών, τον εθελοντισμό και την ενεργή συμμετοχή τους στη διαμόρφωση των διαφόρων πολιτικών και στην αναζήτηση του καινούργιου. Η κοινωνία αποτελείται από πολίτες που έχουν προβληματισμούς, ιδέες και προτάσεις για αλλαγή, συνεπώς όλοι είμαστε εν δυνάμει Κάθε Μέρα Πολίτες.»

Δεν φτάνουν τα ωραία λόγια. Χρειάζεται και θέληση και δράση. Χρειάζοντσαι λειτουργικά όργανα, ανθρώπινο δυναμικό και στόχοι. Απαιτείται λοιπόν στο Συνέδριο να ληφθούν τουλάχιστον διορθωτικά μέτρα…

Επισκέπτ
Επισκέπτης


Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

"Διορθωτικά μέτρα" Ι

Δημοσίευση  stefan Την / Το 11/2/2008, 12:19

Δεν ξερω αν έχει τελικά σήμερα καμιά αξία να προβληματιζόμαστε για έναν νεκρό οργανισμό σαν το Κάθε Μέρα Πολιτης και να επιδιώκουμε διορθωτικά μέτρα για αυτό στο συνέδριο. Δεν μπορώ όμως να αποφύγω τον πειρασμό να αναφερθώ στο θέμα, μια και συμμετείχα ενεργά - μέσα απο την πρώτη προσωρινή ομάδα εργασίας - στην δημιουργία της κίνησης και των πρώτων ομάδων διαλόγου και δράσης σε τριάντα πόλεις της Ελλάδας. Θλίβομαι ακόμη και σήμερα , γιατί τμήματα των κειμένων που αναφέρει παραπάνω ο think different είναι δικά μου και υπάρχουν ακόμη στην ιστοσελίδα της κίνησης. Είναι λοιπόν η ευκαιρία να δημοσιοποιήσω τις απόψεις που διατύπωσα εγγράφως προς το ΔΣ της κίνησης, αμέσως μετά την κατάργηση της προσωρινής οργανωτικής επιτροπής και το διορισμό του νέου ΔΣ (ΔΣ που αποτελούνταν κατά βάση απο κομματικά στελέχη του ΠΑΣΟΚ), χρονικό σημείο το οποίο θεωρώ ότι υπήρξε η αρχή του τέλους του εγχειρήματος. Το κατά πόσο αυτό το εγχείρημα μπορεί με τον ένα η τον άλλο τρόπο να ξαναπάρει σάρκα και οστά, δεν θα το κρίνω εγώ. Εγώ απλά θα ξανατονίσω την αναγκαιότητα του, όπως την τόνισα και τότε, αλλά απάντηση δεν πήρα ΠΟΤΕ, κι ας καλούσε τοτε ο ΓΑΠ στην επιστολή του το νέο ΔΣ να στηριχθεί στην πείρα ενός και πλέον χρόνου των στελεχών που ξεκίνησαν την προσπάθεια.

Ζητώ συγγνώμη προκαταβολικά για το σεντόνι, αλλά έχει σημασία να διαβαστεί όλο . Και τονίζω ότι το κείμενο αυτό έχει γραφτεί πριν 2,5 χρόνια και θα βρείτε μέσα έννοιες - όπως αυτοοργάνωση (!!) - που σήμερα όλοι μας αναφέρουμε!

Σκέψεις και προτάσεις πάνω στην ανάπτυξη , δομή και λειτουργία του ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΠΟΛΙΤΗΣ , με βάση την δουλειά των τελευταίων 15 μηνών.

Τα ερωτήματα και οι απαντήσεις

1. Πώς ορίζεται η συμμετοχική δημοκρατία ?

Η συμμετοχική δημοκρατία διεκδικεί και εφαρμόζει την ευρύτερη δυνατή συμμετοχή των πολιτών στην έκφραση, στη διαμόρφωση πολιτικής βούλησης, στη λήψη αποφάσεων για τις δημόσιες υποθέσεις αλλά και στην δημιουργία νέων παραγωγικών διαδικασιών που υπερβαίνουν την διαχωριστική γραμμή κράτους-ιδιωτικού τομέα. Η συμμετοχική δημοκρατία επιζητά την υπέρβαση της αντίθεσης μεταξύ της κοινωνίας των πολιτών και του κράτους καθώς και την αναστροφή της ιδεολογικής επικράτησης της αίσθησης ότι η μοναδική εναλλακτική στον κρατισμό είναι η ιδιωτικοποίηση. Η συμμετοχική δημοκρατία προαγάγει τον επικουρικό και ρυθμιστικό ρόλο του κράτους «στρατηγείου» για την διεύρυνση της κοινωνίας των πολιτών, τον εκδημοκρατισμό των ίδιων των κρατικών μηχανισμών και την επαναδιατύπωση της σχέσης μεταξύ κεντρικής διοίκησης και κοινωνίας των πολιτών σε μια διαδικασία αλληλεξαρτώμενου συνεχούς δημοκρατικού μετασχηματισμού τους δίχως να παραβιάζεται η διακριτότητα των ρόλων τους.

2. Ποιος είναι ο κεντρικός στρατηγικός αλλά και οι επιμέρους τακτικοί στόχοι δημιουργίας του ΚΜΠ?

Ο στρατηγικός στόχος είναι η ενεργοποίηση των πολιτών, των εργαζόμενων, των συνδικαλιστών, όλων των κοινωνικών ομάδων να απαιτήσουν την συνδρομή του Κράτους στην δημιουργία Συμμετοχικών Πρωτοβουλιών έτσι ώστε να δημιουργηθούν καινοτόμες παραγωγικές διαδικασίες, να ενεργοποιηθεί η κοινωνική επιχειρηματικότητα, να συνδυαστούν η εφευρετικότητα, η καινοτομία με τις αξίες της συμμετοχής και της δημιουργικότητας.

Με απλά λόγια επιμέρους στόχοι πρέπει να είναι μεταξύ άλλων:
a. η ισότιμη και εθελοντική συμμετοχή όλων στην κοινωνία μας
b. το δικαίωμα να αποφασίζουμε πραγματικά για την ολοκληρωμένη λειτουργία των σχολείων των παιδιών μας.
c. το δικαίωμα να γνωρίζουμε τη διάθεση των φόρων μας στην κοινωνία που ζούμε
d. η συμμετοχή στον έλεγχο των δραστηριοτήτων της τοπικής αυτοδιοίκησης
e. το δικαίωμα να αποφασίζουμε για όλους αυτούς τους λειτουργούς που είναι ταγμένοι να υπηρετούν την κοινωνία

3. Τι είναι το ΚΜΠ ? Είναι μια ΜΚΟ , μια κίνηση πολιτών , ένα παράρτημα του ΠΑΣΟΚ , ένα διαδικτυακό φόρουμ διαλόγου?

Με βάση τον ορισμό της συμμετοχικής δημοκρατίας και τον προσδιορισμό των στρατηγικών στόχων δημιουργίας του, το ΚΜΠ δεν μπορεί να είναι :
- Ένα παράρτημα του ΠΑΣΟΚ , διότι αυτό θα δημιουργήσει εκ των πραγμάτων είτε μηχανισμούς , ανταγωνισμούς και ανούσιες συγκρούσεις με το οργανωμένο κόμμα, είτε «μαγαζάκια» υπο τον απόλυτο έλεγχο των βουλευτών και των «τοπαρχών». Η πορεία πρέπει να είναι παράλληλη και αυτόνομη , η σχέση πρέπει να είναι σαφώς καθορισμένη και οι ρόλοι διακριτοί. Το ΠΑΣΟΚ είναι κόμμα και το ΚΜΠ κίνημα πολιτών . Το ΚΜΠ κάνει διαβούλευση πάνω σε πολιτικές , κάνει πράξη καινοτόμες ιδέες συμμετοχής των πολιτών, το ΠΑΣΟΚ αποφασίζει και υλοποιεί πολιτικές στα πλαίσια της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας. Το κόμμα εξ ορισμού διαχειρίζεται τους πολίτες σαν μαζικό κίνημα , ενώ το ΚΜΠ θέλει τον Πολίτη σκεπτόμενο ελεύθερα, κριτικά, αποδεσμευμένο από κέντρα εξουσίας, να ορίζει την κοινωνική του προσφορά στο σύνολο ως εθελοντική δημιουργικότητα για το κοινό καλό. Είναι ένα σημαντικό στοίχημα αυτά τα δύο να «παντρευτούν».

- Μια ΜΚΟ γιατί και αυτή διαχειρίζεται τους πολίτες , τους «υποστηρικτές» της σαν «μάζα» . Η ανάπτυξη μιας ΜΚΟ συνήθως αναφέρεται σε ένα συγκεκριμένο θέμα και η δράση της στηρίζεται στις «ιδέες» κάποιων ολίγων του κέντρου , που ανάλογα με τη δράση καλούν τους πολίτες να συμμετέχουν. Αν πάψει η «παραγωγή ιδεών και δράσης» στο κέντρο , παύει και η «συμμετοχή» των πολιτών. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα η δράση πολλών ΜΚΟ να έχει συχνά «σκαμπανευάσματα» ή και πολλές φορές να περιθωριοποιείται. Συχνά δε η αδιαφάνεια διαχείρισης των δράσεων , αίρει την εμπιστοσύνη των πολιτών και εμποδίζει την συμμετοχή τους.

- Ένα διαδικτυακό φόρουμ διαλόγου, γιατί από μόνο του αυτό δεν μπορεί να προφέρει πραγματική δράση και πραγματική συμμετοχή. Το διαδίκτυο πρέπει να είναι ένα σημαντικό εργαλείο στην ανάπτυξη του ΚΜΠ, είναι αυτό που θα εξασφαλίσει την απρόσκοπτη διάχυση της πληροφορίας προς όλες τις κατευθύνσεις. Θα πρέπει όμως να λάβουμε υπόψη μας τη διείσδυση του ιντερνετ στην Ελλάδα , που είναι σήμερα αρκετά κάτω από τον παγκόσμιο και ευρωπαϊκό Μ.Ο. και με μόνη τη χρήση του θα οδηγήσει σε αποκλεισμό κοινωνικών ομάδων που δεν έχουν πρόσβαση. Γιαυτό και στο αρχικό στάδιο θα πρέπει μια σημαντική πρωτοβουλία του ΚΜΠ να είναι και η διάδοση του διαδικτύου με δράσεις κατά τόπους, ώστε πραγματι στο μέλλον να γίνει ένα χρήσιμο εργαλείο.

Με βάση τα παραπάνω το ΚΜΠ είναι μια κίνηση πολιτών με έμφαση στη συμμετοχική δημοκρατία και με στόχο την ενεργοποίηση των πολιτών. Και η κίνηση αυτή πρέπει να στηρίζεται βασικά στην εθελοντική προσφορά, γιατί ο εθελοντισμός δεν αποτελεί μόνο μια φροντίδα για εκείνους που έχουν ανάγκη την αλληλεγγύη της κοινωνίας, αλλά και έναν παράγοντα αλλαγής της κοινωνίας σύμφωνα με τις αρχές της δικαιοσύνης και της ισότητας.

4. Ποιο είναι το βασικό κύτταρο ανάπτυξης του ΚΜΠ? Η τοπική ομάδα διαλόγου και δράσης ? το θεματικό δίκτυο? Το κέντρο με το ΔΣ και τη συντονιστική ομάδα? Το διαδίκτυο και τα ΜΜΕ? Οι οργανώσεις του ΠΑΣΟΚ ?

Αν δεχτούμε όλα τα παραπάνω , αλλά και τη βασική ιδέα ότι το ΚΜΠ ξεκινάει από τον ενεργό πολίτη και καταλήγει στον ίδιο, τότε προφανώς οδηγούμαστε στην σαφή απάντηση ότι το βασικό κύτταρο του ΚΜΠ είναι η τοπική ομάδα των πολιτών , η ομάδα διαλόγου και δράσης. Βασικό συστατικό αυτής της ομάδας είναι η ελεύθερη διακίνηση ιδεών και πληροφόρησης μεταξύ των μελών της. Αυτή η ανοιχτή προσέγγιση στηρίζεται στην εμπιστοσύνη στα άτομα και στη λειτουργία μιας ανοιχτής δημοκρατίας.

Δεν συμμερίζομαι την άποψη που λέει ότι δεν απαιτείται η μόνιμη παρουσία και λειτουργία τέτοιων ομάδων στις τοπικές κοινωνίες , αλλά η συγκρότηση τους κάθε φορά και μεμονωμένα σε επίπεδο υπερτοπικού θέματος ή τοπικής δράσης. Στην πράξη αυτό δεν μπορεί να εφαρμοστεί γιατι τα προβλήματα των πολιτών τις τοπικές κοινωνίες είναι συνεχή, πολύπλοκα και συνήθως αλληλένδετα μεταξύ τους. Επομένως εκ των πραγμάτων δεν μπορούν και δεν θα υπάρχουν «κενά διαστήματα» δράσης. Αντιθέτως πρέπει να επιδιώκουμε τη συνεχή συμμετοχή των πολιτών σε όλα τα θέματα που τους αφορούν.

Παρα πέρα η ύπαρξη θεματικών ενοτήτων δεν πρέπει να εμποδίζει τους πολίτες στις τοπικές ομάδες να προωθούν και τα θέματα που τους απασχολούν τοπικά. Αντίθετα θα έλεγα ότι και τα «θεματα» θα πρέπει να προτείνονται από το κέντρο , με βάση την εμπειρία από την «κοινή» δράση τοπικών ομάδων . Έτσι οι πολίτες θα αισθάνονται πιο σίγουροι ότι η αποψή τους ακούγεται και θα έχουν επιπλέον κίνητρο να συμμετέχουν.

Ο ρόλος του ΔΣ και της κεντρικής ομάδας πρέπει να είναι καθαρά συντονιστικός και υποστηρικτικός , τα ΜΜΕ και το διαδίκτυο να χρησιμοποιούνται για την εξυπηρέτηση των στόχων , η σχέση με το ΠΑΣΟΚ , όπως λέχθηκε και παραπάνω σαφής και διακριτή.

5. Υπάρχει ανάγκη δομής του ΚΜΠ ?

Κάθε ομάδα ανθρώπων για να λειτουργήσει και να παράγει , χρειάζεται μια στοιχειώδη οργάνωση. Μια ομάδα ποδοσφαίρου χρειάζεται παίκτες, ένα σύστημα 3-4-3, έναν προπονητή , έναν γυμναστή , ένα γιατρό. Μια εταιρεία χρειάζεται έναν μάνατζερ , ένα ΔΣ , και ομάδες εργασίας. Ετσι και μια ομάδα πολιτών χρειάζεται μια στοιχειώδη αυτοοργάνωση, βασισμένη τις δημοκρατικές αρχές του διαλόγου, της διαφορετικότητας των απόψεων και της συναίνεσης. Έτσι μόνο είναι δυνατή η διαχείριση της συλλογικής ιδέας και η υλοποίησή της.

Είναι κοινά παραδεκτό ότι δεν θέλουμε η δομή αυτή να έχει χαρακτηριστικά «κομματικού μηχανισμού» , να δίνει αφορμές για αντιθέσεις με το οργανωμένο κόμμα , να εξυπηρετεί προσωπικές φιλοδοξίες ή άλλα συμφέροντα. Βασικές αρχές αυτής της δομής πρέπει να είναι η συμμετοχή όλων ισότιμα , ο διάλογος , ο αλληλοσεβασμός και η συνεργασία για δράση. Το ζητούμενο είναι ο πολίτης να εντοπίζει το πρόβλημα που τον απασχολεί , να διαβουλεύεται με τους υπόλοιπους πάνω σε αυτό , να επεξεργάζεται λύσεις, να τις φέρνει σε ευρύτερο διάλογο, να τις προωθεί για υλοποίηση , να συμμετέχει τελικά στην εφαρμογή τους.

Επειδή όλη αυτή η διαδικασία , που είναι ο πυρήνας ύπαρξης του ΚΜΠ , σημαίνει «δουλειά – δουλειά –δουλειά», είναι προφανές ότι η δομή της τοπικής ομάδας του ΚΜΠ πρέπει να στηρίζεται αποκλειστικά και μόνο στις ομάδες δουλειάς. Σε αυτές πρέπει να εξασφαλίζεται η συμμετοχή όλων ανεξαιρέτως που θέλουν να προσφέρουν, με βαση βέβαια και την εθελοντική προσφορά του καθενός. Δεν υπάρχει ανάγκη μόνιμης δομής , «υπευθύνων» , εκλεγμένων ή διορισμένων οργάνων. Δικλείδες όπως το rotating στον συντονισμό, η κλήρωση υπευθύνων συντονισμού στις ομάδες δουλειάς μπορουν να ενισχύσουν την ισότιμη συμμετοχή όλων.


Έχει επεξεργασθεί από τον/την στις 11/2/2008, 12:21, 2 φορές συνολικά

stefan

Αριθμός μηνυμάτων : 43
Ηλικία : 54
Location : Nafplion
Registration date : 14/01/2008

Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών http://thelonapo.blogspot.com

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

"Διορθωτικά μέτρα" ΙΙ

Δημοσίευση  stefan Την / Το 11/2/2008, 12:19

6. Πως συντονίζεται η λειτουργία του ΚΜΠ ?

Όσο απλή και με έντονα στοιχεία αυτοοργάνωσης πρέπει να είναι η δομή στις τοπικές ομάδες , τόσο αντίθετα «σφιχτή» αλλά επίσης απλή και προπάντων καινοτόμα πρέπει να είναι η δομή της κεντρικής διοίκησης του ΚΜΠ.

Κύρια δουλειά της κεντρικής διοίκησης του ΚΜΠ πρέπει να είναι :
- Η εξασφάλιση της αμφίδρομης επικοινωνίας προς όλες τις κατευθύνσεις με την αξιοποίηση όλων των μέσων και ιδιαίτερα του διαδικτύου.
- Η εγγύηση για την ισότιμη συμμετοχή όλων των πολιτών
- Η διαρκής διάχυση κάθε είδους πληροφορίας προς όλους τους πολίτες που συμμετέχουν
- Η επιστημονική , οργανωτική και οικονομική υποστήριξη της δουλειάς που γίνεται σε τοπικό επίπεδο.
- Η ανάδειξη, μέσα από τη διαρκή παρακολούθηση των δράσεων των ομάδων δουλειάς των τοπικών δικτύων σε όλη την Ελλάδα, κοινών θεμάτων σε πανελλαδικό επίπεδο και η «δημιουργία» θεματικών δικτύων.

Με βαση τα παραπάνω θα πρέπει τα άτομα που συγκροτούν την κεντρική διοίκηση να έχουν τις γνώσεις, το χρόνο και τη διάθεση να προσφέρουν , να βάζουν στην άκρη προσωπικές πολιτικές φιλοδοξίες για όσο διάστημα συμμετέχουν, να μην επηρεάζονται από σκοπιμότητες , πιέσεις μηχανισμών και μικροπολιτικές.

Θα πρέπει απώτερος σκοπός να είναι και τα άτομα της κεντρικής διοίκησης να αναδεικνύονται μέσα από τη δράση τους σε τοπικές ομάδες. Για το λόγο αυτό θα πρέπει να αναπτυχθεί ένα αντικειμενικό σύστημα αξιολόγησης της δουλειάς όλων των μελών του ΚΜΠ, τόσο σε τοπικό όσο και σε κεντρικό επίπεδο , μια αξιολόγηση στην οποία θα συμμετέχουν όλοι ισότιμα και η γνώμη του καθενός θα λαμβάνεται σοβαρά υπόψη.

Συμπερασματικά θέλουμε λοιπόν:
- Απλή οργάνωση ομάδων πολιτών σε τοπικό επίπεδο, στηριγμένη σε ομάδες δουλειάς πάνω σε τοπικά θέματα , με εξασφαλισμένη τη συμμετοχή όλων.
- Μοντέρνα και καινοτόμα διοίκηση σε κεντρικό επίπεδο με στόχο το συντονισμό και την υποστήριξη των τοπικών ομάδων.
- Αποφυγή κάθε είδους πυραμιδικών και οργανωτίστικων λογικών στο «πάντρεμα» αυτών των δύο «πόλων» .
- Εξασφάλιση της αμφιδρομης , ισότιμης και ειλικρινούς σχέσης κέντρου και τοπικής κοινωνίας.
- Συνεχή και αντικειμενικά αξιολογημένη «ανακύκλωση» του στελεχιακού δυναμικού.

7. Πως διαχέεται η πληροφορία κάθετα και οριζόντια? Τι ρόλο παίζει το διαδίκτυο σε αυτήν την προσπάθεια?

Με βάση τα παραπάνω θα πρέπει ο κεντρικός συντονισμός του ΚΜΠ:
- Να εντάσσει ήδη υπάρχουσες δράσεις τοπικών δικτύων στα θεματικά δίκτυα και να προωθει την συνεργασία και επικοινωνία των τοπικών θεματικών ομάδων.
- Να ενημερώνει τα τοπικά δίκτυα που δεν ασχολούνται με το θέμα , για την ύπαρξη νέων θεματικών δικτύων, και να τα καλεί εφόσον το επιθυμούν, να συμμετέχουν , δημιουργώντας αντιστοιχες θεματικές ομάδες.
- Να διαχέει την πληροφορία για τη δράση του θεματικού δικτύου οριζόντια και καθετα, μεσω του διαδικτύου.
- Να υποστηρίζει με τη συμβολή της επιστημονικής επιτροπής τις τοπικές θεματικές ομάδες στην περαιτερω δράση τους στα πλαίσια του θεματικού δικτύου.
- Να παίρνει πρωτοβουλίες για πανελλαδικές καμπάνιες στα πλαίσια του θεματικού δικτύου , όπως σειρά πάνελς , ηλεκτρονικά δημοψηφίσματα κλπ.

Το ίντερνετ φυσικά διευκολύνει αφάνταστα την ταχύτητα της επικοινωνίας, την πρόσβαση σε τεράστιες βιβλιοθήκες σε όλα τα μήκη και πλάτη της γης. Αλλά, όπως όλα τα μέσα επικοινωνίας, το διαδίκτυο μεταφέρει το περιεχόμενο, και ιδίως το πολιτικό περιεχόμενο, που οι άνθρωποι το επιφορτίζουν να μεταφέρει. Δεν επινοεί την ποιότητα της πολιτικής, μεταφέρει εκείνο που έχει παραχθεί και εκείνο που υπάρχει. Η επινόηση της πολιτικής είναι καθαρά ανθρώπινη αναστοχαστική λειτουργία, που αναπτύσσεται βέβαια με τον ελεύθερο διάλογο και την δημοκρατία.
Σε σχέση με το παρελθόν, μπορούμε να δεχθούμε ότι το «μέσον» διευκολύνει το άτομο -τον μεμονωμένο χρήστη και τις μικρές ομάδες να μεταφέρουν με χαμηλό κόστος τα μηνύματά τους, όπως μπορούμε να επισημάνουμε ακόμα ότι το ίντερνετ ενισχύει την φωνή του πολίτη, ο οποίος δεν έχει εξουσία, και αυτό γίνεται αφού μπορεί να επικοινωνεί οριζόντια, χωρίς διαμεσολαβήσεις.
Το διαδίκτυο πρέπει να γίνει ένα από τα βασικά εργαλεία της δουλειάς μας. Ένα καινοτόμο εργαλείο αμφίδρομης επικοινωνίας και διάχυσης της πληροφορίας , αλλά σε καμιά περίπτωση μοναδικός μοχλός ανάπτυξης του ΚΜΠ.

8. Ποιοι πρέπει να είναι οι περαιτέρω στόχοι και τι όφελος θα έχει η Ελλάδα, η κοινωνία, το ΠΑΣΟΚ από την ανάπτυξη πρωτοβουλιών όπως του ΚΜΠ?

Η συμμετοχική δημοκρατία είναι μία σύγχρονη διαδικασία συμπληρωματική στην αντιπροσωπευτική δημοκρατία που σέβεται τους θεσμούς και τις δυνατότητες της άμεσης δημοκρατίας, τις πολλές επιμέρους όψεις, τις αγωνίες, τις ανάγκες και τα ενδιαφέροντα των πολιτών, την κοινωνία των πολιτών.

Η σύγχρονη συμμετοχική δημοκρατία δεν είναι μόνο νέες βαθμίδες διοίκησης, αποκέντρωση αρμοδιοτήτων και πόρων, καλύτερες υπηρεσίες για τους πολίτες αλλά βασικός της πυλώνας είναι η άμεση δημοκρατία. Η μεταρρύθμιση αυτή θα πρέπει να περιλαμβάνει σειρά ρηξικέλευθων προτάσεων που θα κατοχυρώνουν τη δυνατότητα συμμετοχής του πολίτη, ουσιαστικά αλλά και αποφασιστικά, σε τοπικό επίπεδο.

Στόχος είναι η διαμόρφωση ενός νέου μοντέλου διακυβέρνησης που έχει στο επίκεντρό του τους πολίτες και τις εξατομικευμένες ανάγκες τους, την κοινωνία των πολιτών και την πολυπλοκότητα των δημιουργικών εκφράσεών της, μέσα από ποικίλες οργανώσεις και δράσεις.

Αυτό το νέο μοντέλο διακυβέρνησης που πρέπει να είναι δημοκρατικό, συμμετοχικό, αποκεντρωμένο, λειτουργικό και αποτελεσματικό είναι το κύριο ίσως πολιτικό ζήτημα της εποχής μας, γιατί συνδέεται άμεσα τόσο με την αποτελεσματική λειτουργία του κοινωνικού κράτους, όσο και με το μεταβιομηχανικό μοντέλο ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας.

Ένα νέο μοντέλο διακυβέρνησης αυτού του τύπου βασίζεται στην κατανόηση του κράτους, όχι με τη μορφή μίας συμπαγούς εξουσιαστικής οντότητας ή με τη μορφή ενός πολύπλοκου και πανίσχυρου εργαλείου που είναι πολιτικά και ιδεολογικά ουδέτερο και προσφέρεται για χρήση και αξιοποίηση στην εκάστοτε πολιτική εξουσία αλλά με τη μορφή μίας απαιτητικής κοινωνικής σχέσης. Μίας σχέσης ανάμεσα στα διάφορα επίπεδα πολιτικής εξουσίας και τους πολίτες, ανάμεσα στην πολιτική κοινωνία και την κοινωνία των πολιτών.

Η εποχή κατά την οποία οι «ειδικοί αποφάσιζαν» και οι «πολιτικοί διέτασσαν» έχει περάσει ανεπιστρεπτί. Η πολυπλοκότητα των κοινωνικών προβλημάτων, με αιχμή τα περιβαλλοντικά, απαιτεί μια νέα σχέση μεταξύ επιστήμης και κοινωνίας των πολιτών.

Η συμμετοχή των πολιτών στις αποφάσεις που αφορούν την κοινότητά τους αποτελεί εχέγγυο δημοκρατικότητας. Διασφαλίζει ότι οι αποφάσεις οι οποίες λαμβάνονται αποτελούν προϊόν συναίνεσης και άρα είναι υλοποιήσιμες. Συγκρούσεις, όπως οι πρόσφατες στην χώρα μας για τη χωροθέτηση των χωματερών, μπορούν να αμβλυνθούν ή και να ξεπεραστούν μέσα από τον διάλογο. Μια συμμετοχική διαδικασία δεν έχει στόχο μόνο να πληροφορήσει τους πολίτες αλλά και να τους καταστήσει κοινωνούς της λύσης.

Στο εξωτερικό έχει αναπτυχθεί ολόκληρος επιστημονικός κλάδος σχετικά με την ανάπτυξη εργαλείων τα οποία να υποστηρίζουν τις συμμετοχικές αποφάσεις και τον συμμετοχικό σχεδιασμό. Μεθοδολογίες όπως τα εργαστήρια σεναρίων (scenario workshops), οι συναινετικές συνελεύσεις (consensual conferences), τα δικαστήρια πολιτών (citizens’ juries), και οι συμμετοχικές προσομοιώσεις (participatory modelling) είναι ελάχιστα γνωστές στη χώρα μας. Κοινός στόχος των δομημένων αυτών μεθοδολογιών είναι η υποστήριξη του δημιουργικού διαλόγου. Προς αυτό τον σκοπό χρησιμοποιούν και σύγχρονα εργαλεία από την επιστήμη της πληροφορικής.

Πρέπει να προωθήσουμε την εφαρμογή τέτοιων διαδικασιών και εργαλείων και στην Ελλάδα και να πείσουμε κυβέρνηση και τοπικούς φορείς ότι η συμμετοχή στις αποφάσεις είναι όχι μόνο απαραίτητη αλλά και εφικτή.

Ακόμα και αν δεν συντρέχει συγκεκριμένος λόγος απόφασης, τέτοιες διαδικασίες σαν τις παραπάνω μπορούν να εφαρμοσθούν (πειραματικά) ως εργαλείο ενημέρωσης των πολιτών και κινητοποίησης της τοπικής κοινωνίας. Είναι πολύ πιο αποτελεσματικές μαθησιακά και επικοινωνιακά από κλασικές διαδικασίες όπως μια ημερίδα με παρουσιάσεις, αφού οι πολίτες συμμετέχουν ενεργά και καλούνται να συμβάλλουν στη συζήτηση.

Ο κρατισμός και η κομματική γραφειοκρατία είναι εγγενές εμπόδιο και μόνο οι αλλαγές οργάνωσης στην κοινωνική βάση μπορούν να αλλάξουν την συγκεντρωτική φυσιογνωμία τους. Και αυτό βέβαια είναι εφικτό στην τοπική αυτοδιοίκηση και στην συνεργασία με τις μη-κυβερνητικές οργανώσεις, τις οποίες όλα τα κόμματα θέλουν σήμερα να χρησιμοποιήσουν, χωρίς να εξασφαλίζουν ένα κατάλληλο θεσμικό πλαίσιο για την ανάπτυξή τους.

Το εθελοντικό κίνημα, στον βαθμό που αναπτύσσεται, όχι μόνο μπορεί να αλλάξει τις σχέσεις των κομμάτων με την κοινωνική βάση, αλλά μπορεί να αλλάξει εν πολλοίς και την θεματολογία της πολιτικής ατζέντας στο επίπεδο της κοινωνικής πολιτικής.

Σε αυτό το στοίχημα της ελληνικής κοινωνίας το ΠΑΣΟΚ , με την δημιουργία και ενθάρρυνση πρωτοβουλιών σαν αυτή του ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΠΟΛΙΤΗΣ μπορεί και πρέπει να είναι πρωτοπόρο. Τα οφέλη θα είναι προφανή και πολλαπλά τόσο για το ίδιο , όσο και κυρια για όλη την κοινωνία για όλους τους πολίτες.

Σ.Παλλαντζάς 05.08.05

Πηγές:
- κείμενα εργασίας της ΟΕ του ΚΜΠ από την συγκρότηση της μέχρι σήμερα
- κείμενα προσυνεδριακού διαλόγου του ΠΑΣΟΚ για τη συμμετοχική δημοκρατία και την κοινωνία των πολιτών.
- Ομιλίες , παρεμβάσεις , άρθρα του ΓΑΠ για τη συμμετοχική δημοκρατία , το διαδίκτυο , τον ενεργό πολίτη.
- Κείμενα από το διαδίκτυο (DEMOs , Civicus, Civil Society κλπ)

stefan

Αριθμός μηνυμάτων : 43
Ηλικία : 54
Location : Nafplion
Registration date : 14/01/2008

Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών http://thelonapo.blogspot.com

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Διάλογος για διορθωτικά μέτρα;

Δημοσίευση  Επισκέπτ Την / Το 11/2/2008, 14:35

Φίλε Stefan η αναφορά στο ΚΜΠ αποτελεί πρωτίστως ένα παράδειγμα πως, οι καλές προθέσεις όταν «κομματικοποιούνται» έχουν συνυπογράψει και την αποτυχία τους. Το ΠΑΣΟΚ όμως πρέπει να διαμορφώσει και να γεφυροποιήσει μια σχέση με τις ΜΚΟ πέραν από τις εξαγγελίες. Για να ξαναβρεί ξανά έδαφος η πολιτική στους πολίτες χρειάζονται προτάσεις που θα μορφοποιηθούν σε έργα. Αυτή πρέπει να είναι η στόχευση του Συνεδρίου.

Το Συνέδριο είναι η ευκαιρία για να βρεθεί η χρυσή τομή. Αν θα είναι διορθωτικές κινήσεις για το ΚΜΠ ή ευρύτερα η διαμόρφωση μιας συνολικής στρατηγικής έναντι των ΜΚΟ, με δεδομένο το σεβασμό της αυτονομίας των ή και τα δύο, είναι θέμα προς συζήτηση. Το παρόν φόρουμ παρέχει, εν προκειμένω, τη δυνατότητα διαμόρφωσης μιας πρότασης προς το Συνέδριο.

Ο ΓΑΠ σε ομιλία του στην 7η Ετήσια Διεθνή Συνάντηση Εκπροσώπων ΜΚΟ στην Γλασκόβη (26/5/2007) ανέφερε μεταξύ άλλων:

«… Δεν έχουμε φωνή, όταν ο πολίτης νιώθει ότι δεν έχει φωνή, τότε δεν έχουμε δίκαιη κοινωνία. Τότε, έχουμε απογοήτευση. Τότε, έχουμε έλλειψη αξιοπρέπειας. Τότε, έχουμε ανισότητα. Και τότε, έχουμε φόβο. Και πού βρίσκουν καταφύγιο οι άνθρωποι από τον φόβο; Σε αυταρχικούς ηγέτες, σε ρατσιστές πολιτικούς, σε συντηρητικούς θρησκευτικούς ηγέτες, σε απολυταρχικές ιδεολογίες ή στην βία. Για αυτό, πρέπει να αναζωογονήσουμε τους δημοκρατικούς μας θεσμούς…

Πρέπει να ψάξουμε και για νέες μορφές συμμετοχής, όπως τις διαβουλευτικές δημοσκοπήσεις, μια αρχαία ελληνική παράδοση, όπου επιλέγεις ανθρώπους τυχαία, από μια κοινότητα και, ζητάς να πάρουν μια απόφαση, αφού βεβαίως πρώτα τους παρέχεται ενημέρωση.

Και πρέπει να δημιουργήσουμε δίκτυα, πέρα από τα γραφεία του κόμματος, μέσα από παράλληλα δίκτυα εθελοντών, κάνοντας χρήση του Ίντερνετ. Να κάνουμε την εκπαίδευση σπουδαίο μέρος της δραστηριότητας του κόμματος, αλλά και δουλειά για την αλληλεγγύη, για να προσφέρουμε στην κοινωνία, όπως κάνουν οι ΜΚΟ.

Και πιο συγκεκριμένα, αυτό που έχουμε καθιερώσει στη δουλειά μας με τις ΜΚΟ είναι, πρώτα απ' όλα, ακροάσεις με τις ΜΚΟ, όπου τις καλούμε να έρθουν και να μας πουν τις απόψεις τους για ένα συγκεκριμένο ζήτημα, και ύστερα, οφείλουμε να δεχτούμε τις απόψεις τους και να τις κατανοήσουμε. Και αυτό, μας εμπλουτίζει ως κόμματα.

Να καλέσουμε τις ΜΚΟ να πάρουν μέρος σε όλες τις σημαντικές μας δραστηριότητες. Είχαμε πρόσφατα Προγραμματικό Συνέδριο. Καλέσαμε τις ΜΚΟ να έρθουν και να πάρουν μέρος, να βοηθήσουν στη διαμόρφωση του Προγράμματός μας. Να αφήσουμε τα μέλη μας, να συζητήσουν με οργανώσεις κάθε είδους πάνω σε πολλά και διαφορετικά ζητήματα.

Να φέρουμε τις ΜΚΟ μέσα στις διαδικασίες λήψης αποφάσεων, πράγμα που μπορεί να οδηγήσει και σε αντιπαραθέσεις. Να βοηθήσουμε τις ίδιες τις ΜΚΟ. Να παροτρύνουμε τα μέλη και
τους φίλους μας, να πάρουν μέρος σε δραστηριότητες των ΜΚΟ. Και τέλος, να ενθαρρύνουμε τις ΜΚΟ, να μας κάνουν να λογοδοτούμε και να έχουμε διαφάνεια,
ελέγχοντας τα όσα κάνουμε εμείς.

Όλα αυτά είναι, νομίζω, ένα τεράστιο πεδίο πρακτικής, αλλά και σημαντικής πολιτικής συνεργασίας. Χρειαζόμαστε, βέβαια, ένα πλαίσιο ορισμένων βασικών αξιών, γιατί υπάρχουν ΜΚΟ, όπως υπάρχουν κόμματα, που παρουσιάζουν μεγάλες διαφορές. Βέβαια, δεν θα ήθελα να συνεργαστώ με μία ΜΚΟ που προωθεί τον ρατσισμό, όπως δεν θα ήθελα να συνεργαστώ με ένα
κόμμα που προωθεί τον ρατσισμό.

Έτσι, πρέπει να αναζητήσουμε μια κοινή βάση αξιών…»

Προφανώς αυτές οι θέσεις οριοθετούν και προδιαγράφουν μια αφετηρία και μια βάση συζήτησης και διαμόρφωσης μια πρότασης. Όπως βεβαίως και άλλες θέσεις μπορούν επίσης να αποτελέσουν την αφορμή για τη διαμόρφωση μιας πρότασης.

Επισκέπτ
Επισκέπτης


Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: Κοινωνία ποιών Πολιτών?

Δημοσίευση  stefan Την / Το 11/2/2008, 15:15

Αγαπητέ think different
Σε αυτό το φορουμ θα προσπαθήσουμε να διαμορφώσουμε προτάσεις , προτάσεις απλές, συμπυκνωμένες και κατανοητές που θα κατατεθουν στο συνέδριο. Προτάσεις που δεν θα αναπαράγουν τα όσα ήδη το κόμμα μέσα απο τις πολιτικές θέσεις προτείνει , αλλά θα τις συμπληρώνουν, θα τις εμπλουτίζουν , ακόμη και θα τις ανατρέπουν, αν αυτό επιθυμεί η πλειοψηφία των συμμετεχόντων.

Ελπιζω να τα κατάφερουμε.

Από εκεί και πέρα, στο συγκεκριμένο θέμα, σήμερα είναι ορατά και μέσα στις πολιτικές θέσεις και μέσα στις καταστατικές αλλαγές , προτάσεις και ιδέες που εμείς τότε στο ΚΜΠ τις είχαμε φτάσει σε έναν ικανοποιητικό βαθμό ανάλυσης (και που δυστυχώς απορρίφθηκαν απο το κομματικό κατεστημένο, ως "επικίνδυνες" για το κόμμα!!). Δεν είναι τυχαίο ότι εμείς απο τότε μιλάγαμε για "δίκτυα" , για "αυτοοργάνωση", για σεβασμό της κοινωνίας των πολιτών "εξω απο το κόμμα".

Φοβάμαι όμως πως στο ΠΑΣΟΚ πάμε να κάνουμε πάλι το ίδιο λάθος. Πάμε δηλαδή να υιοθετήσουμε πρακτικές της κοινωνίας των πολιτών μέσα στις κομματικές διαδικασίες, και έτσι - ισως αθελα μας - δίνουμε την εντύπωση ότι επιχειρούμε να "καπελώσουμε" τις κοινωνικές συλλογικότητες.
Αν αυτό δεν ανατραπεί, αν αυτή η εικόνα δεν αλλάξει, τότε η ζημιά για το ΠΑΣΟΚ θα είναι διπλή. Και αυτό δεν θα "πάρει" αυτά που πρέπει απο την ΚτΠ και η ίδια η κοινωνία δεν θα εμπιστευτεί ξανά το ΠΑΣΟΚ. Και όσα σωστά λέει οΓΑΠ θα πάνε (ξανά) στο βρόντο!
Αυτό αυτή τη φορά δεν πρέπει να το επιτρέψουμε! Εμείς οι πολίτες!

stefan

Αριθμός μηνυμάτων : 43
Ηλικία : 54
Location : Nafplion
Registration date : 14/01/2008

Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών http://thelonapo.blogspot.com

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: Κοινωνία ποιών Πολιτών?

Δημοσίευση  Επισκέπτ Την / Το 11/2/2008, 15:35

Φίλε stefan, θα συμφωνήσω μαζί σου ότι πρέπει να κατατεθεί μια ολοκληρωμένη πρόταση που δεν θα αναπαράγει τις προτάσεις του ΠΑΣΟΚ, αλλά θα τις εμπλουτίζει και θα τις ανανεώνει. Αυτός ο εμπλουτιμσός είναι επιεικώς απαραίτητος για μια σειρά από λόγους. Καταρχήν, γιατί το ΠΑΣΟΚ μέσα από τη λειτουργία του, παρέμεινε αποκομένο από τη κοινωνία γενικότερα και από τη διαμοφωμένη έκφανση της, τη Κοινωνία των Πολιτών, ειδικότερα. Αλλά δεν είναι μόνο ότι εμπειρικά αποδείχτηκε ανεπαρκής η λειτουργία του ΠΑΣΟΚ και οι συνθήκες έχουν αλλάξει. Και σε όλο αυτό το "πακέτο" πρέπει να προσθέσουμε και τη πρακτική της κυβέρνησης, για καθυποδηγέτηση, ειδικά με το πόνημα που ονοματίζεται "Έργο Πολιτών".

Ο ΓΑΠ ήταν πάντα υπέρμαχος της ΚτΠ και αν το ίδιο το Κίνημα, στην έμπρακτη εφαρμογή και υλοποίηση αυτών των θέσεων, έδειξε δείγματα φοβίας, αυτή η φοβία αφορά το ίδιο το ΠΑΣΟκ ή τουλάχιστον το κομμάτι του που τις εξέφρασε και είναι αναντίρρητο ότι αυτές οι φοβίες είναι εκτός τόπου και εκτός χρόνου. Δεν αφορά την ίδια τη ΚτΠ και φυσικά δεν αφορά τους πολίτες. Σε μια εποχή όπου το πολιτικό σύστημα και το σύστημα διακυβέρνησης αποδεικνύονται ανίκανα να αντεπεξέλθουν στις σημερινές προκλήσεις και με δεδομένη τη πρόσκληση του ΓΑΠ για αλλαγές στο πολιτικό σύστημα, οι οποίες θα συζητηθούν στο Συνέδριο και οι θέσεις του ΓΑΠ για τις ΜΚΟ επικαιροποιούνται κάτω από αυτό το πρίσμα.

Σε όλους εμάς πολίτες έγκειται να συνδιαμορφώσουμε θέσεις που να ανταποκρίνονται στις ανάγκες της κοινωνίας. Γιατί το σοβαρότερο δίλημμα που αντιμετωπίζει το ΠΑΣΟΚ είναι ότι οφείλει να αλλάξει τη προσέγγιση του: οι ανάγκες του ΠΑΣΟΚ δεν προσδιορίζουν το πολιτικό του στόχο και κατ' επέκταση τις ανάγκες των πολιτών, αλλά αντίστροφα οι ανάγκες των πολιτών πρέπει να διαμορφώσουν τη πολιτική ατζέντα του ΠΑΣΟΚ. Μέσα σε αυτή την ατζέντα εμπεριέχονται και οι σχέσεις του ΠΑΣΟΚ με τις ΜΚΟ και την ΚτΠ στην ευρύτερη έννοια και αυτή η ατζέντα έχει να προσμετρήσει μια νέα δυναμική σχέσης μεταξύ ενός πολιτικού οργανισμού που επαναθεμελιώνεται και της αυτονομίας των ΜΚΟ που λειτουργούν με γνώμονα την αλληλεγγύη. Κοινός παρονομαστής αυτης τη σχέσης οι ανάγκες των πολιτών, η διαφορά έγκειται στο τρόπο προσέγγισης μεταξύ των δύο οντοτήτων για την εξυπηρέτηση του κοινού παρονομαστή.

Επισκέπτ
Επισκέπτης


Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: Κοινωνία ποιών Πολιτών?

Δημοσίευση  stefan Την / Το 11/2/2008, 15:40

φιλε think different
συμφωνώ σε όλα και αυτό ελπίζουμε να κάνουμε . Όσο για το "εργο πολιτών" ας το αφήσουμε καλύτερα, γιατί θα ... κλάψουν κι αλλοι πολιτικοί "ξερόλες"!!!

stefan

Αριθμός μηνυμάτων : 43
Ηλικία : 54
Location : Nafplion
Registration date : 14/01/2008

Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών http://thelonapo.blogspot.com

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Επιστροφή στην κορυφή


 
Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτή
Δεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης